Чашми мо бар дӯхт ишқу пардаи мо брдрид

چشم ما بردوخت عشق و پردهٔ ما بردرید

Аз дар мо чун даромад дили зи равзани брприд

از در ما چون درآمد دل ز روزن برپرید

Гарчи роҳ дил занад зин гом натавон бозгашт

گرچه راه دل زند زین گام نتوان بازگشت

Врчаҳи қасд ҷон кунад зин қадар натавон дррмид

ورچه قصد جان کند زین قدر نتوان دررمید

Пои дор эй дил ки ҷонони даст ғорат баргушод

پای دار ای دل که جانان دست غارت برگشاد

Ҷон сипор эй тан ки султони теғ ғайрат баркашид

جان سپار ای تن که سلطان تیغ غیرت برکشید

Бо чунин шурӣ ки ногуҳ хост натавон хуш нишаст

با چنین شوری که ناگه خاست نتوان خوش نشست

Бо чунин корӣ ки дар ҷанбед натавон орамид

با چنین کاری که درجنبید نتوان آرمید

Бар сари айёми мо ишқаши кулоҳ акнӯн ниҳод

بر سر ایام ما عشقش کلاه اکنون نهاد

Бар қади умеди мо меҳраши қабо акнӯн бурид

بر قد امید ما مهرش قبا اکنون برید

Андарин хами хонаи софӣ аз пай дардаст ва мо

اندرین خم‌خانه صافی از پی دُرد است و ما

Дард пар хӯрдем акнӯн соф май бояд мазид

دُرد پُر خوردیم اکنون صاف می‌باید مزید

Дар хроботӣ ки соҳиби дард ӯ ҷонҳои мост

در خراباتی که صاحب‌درد او جان‌های ماست

Моӣӣ мо нест гашту аўӣӣ ӯ нопадид

مائی ما نیست گشت و اوئی او ناپدید

Гӯшмолӣ дод моро ишқ ӯ каз бими он

گوشمالی داد ما را عشق او کز بیم آن

Чашми хоқонӣ ба хоқонӣ наёрад боз дид

چشم خاقانی به خاقانی نیارد باز دید