Оташи ишқ ту дид сабрам ва симоб шуд

آتش عشق تو دید صبرم و سیماب شد

Ҳастӣ ман оби гашт , оби маро об шуд

هستی من آب گشت، آب مرا آب شد

Аз туфи ишқи ту дил дар каф савдо фитод

از تف عشق تو دل در کف سودا فتاد

Сӯхта чун сими гашт , кушта чу симоб шуд

سوخته چون سیم گشت، کشته چو سیماب شد

Сӯхти марои ишқи ту ҷон ба ҳақи алнори барад

سوخت مرا عشق تو جان به حق النار برد

Кӯраи аҷаби гарм буд сӯхта партоб шуд

کوره عجب گرم بود سوخته پرتاب شد

Дӯш гирифтам ба гази нимаи динори ту

دوش گرفتم به گاز نیمهٔ دینار تو

Чашми ту бо зулф гуфт , зулфи ту дар тоб шуд

چشم تو با زلف گفت، زلف تو در تاب شد

Шаби ҳамаи маҳтоб ва ман кардам сарбозе

شب همه مهتاب و من کردم سربازیی

Бас ки сари шбрўон , дар шаб маҳтоб шуд

بس که سر شبروان، در شب مهتاب شد

Ҳам ба паноҳи рахт нақб задам бар лабат

هم به پناه رخت نقب زدم بر لبت

Бок накардам ки субҳи офат ниқоб шуд

باک نکردم که صبح آفت نقّاب شد

Ин чаҳ ҳадисаст бози ман киу ишқи ту чаҳ

این چه حدیث است باز، من که و عشق تو چه

Хоссаи вафо дар ҷаҳон гавҳар ноёб шуд

خاصه وفا در جهان گوهر نایاب شد

Чист ба девони ишқи ҳосили корами ҷузи онк

چیست به دیوان عشق حاصل کارم جز آنک

Умри сабки пои гашт , бахти гарон хоб шуд

عمر سبک پای گشت، بخت گران خواب شد

Ҳастӣ хоқонӣаст ғорати ишқ эй дареғ

هستی خاقانی اَست غارت عشق ای دریغ

Ҳарчӣ шубон парваред рӯзӣ қассоб шуд

هرچه شبان پرورید روزی قصاب شد