Хокии дилам ба гирди висолаш куҷо расад
خاکی دلم به گرد وصالش کجا رسد
Саргашта май дӯд ба хаёлаш куҷо расад
سرگشته میدود به خیالش کجا رسد
Чун офтоби соя ба моҳии нбиндш
چون آفتاب سایه به ماهی نبیندش
Девонае чу ман ба ҳилолаш куҷо расад
دیوانهای چو من به هلالش کجا رسد
Худ олимӣ параст ки султон ғулом ӯст
خود عالمی پر است که سلطان غلام اوست
Чун ман тиҳии дуӣ ба висолаш куҷо расад
چون من تهی دوی به وصالش کجا رسد
Фитрок ӯ баландтар аз чатр санҷарӣ аст
فتراک او بلندتر از چتر سنجری است
Дасти ман гадо ба дўолш куҷо расад
دست من گدا به دوالش کجا رسد
То дар лабаши хазинаи ҳамаи лаъл ва гавҳар аст
تا در لبش خزینه همه لعل و گوهر است
Дарвешро закоти зи молаш куҷо расад
درویش را زکات ز مالش کجا رسد
То сад ҳазор донаи дилҳо сапанд ӯст
تا صد هزار دانهٔ دلها سپند اوست
Айни алкмоли худ ба камолаш куҷо расад
عین الکمال خود به کمالش کجا رسد
Ишқаш чу офтоби қиёмат дил бсухт
عشقش چو آفتاب قیامت دل بسوخت
Ишқаш қиёматӣаст заволаш куҷо расад
عشقش قیامتی است زوالش کجا رسد
Хоқонии инат ғам ки дилат назд ӯ гурехт
خاقانی اینت غم که دلت نزد او گریخت
Назора кун зи давр ки ҳолаш куҷо расад
نظاره کن ز دور که حالش کجا رسد