Ишқат чу даромад зи дилами сабр бадар шуд

عشقت چو درآمد ز درم، صبر به در شد

Аҳволи дилами боз дигар бора дигар шуд

احوال دلم باز دگر باره دگر شد

Аҳдии баду даврӣ ки марои сабру дилӣ буд

عهدی بُد و دوْری که مرا صبر و دلی بود

Он аҳд ба пой омад ва он давр ба сар шуд

آن عهد به پای آمد و آن دوْر به سر شد

То соъиқаи ишқи ту дар ҷон ман афтод

تا صاعقهٔ عشق تو در جان من افتاد

Аз воқеаи ман ҳамаи офоқ хабар шуд

از واقعهٔ من همه آفاق خبر شد

То бод , ду зулфин туро зер ва зибр кард

تا باد، دو زلفین تو را زیر و زبر کرد

Аз оташи ғайрати дили ман зер ва зибр шуд

از آتش غیرت دل من زیر و زبر شد

Дар ҳасрати рӯзӣ ки шавад васли ту рӯзӣ

در حسرت روزی که شود وصل تو روزی

Рӯзами ҳамаи торик бар умед магар шуд

روزم همه تاریک بر امید مگر شد

Бад буд марои ҳол бар он шукр накардам

بد بود مرا حال بر آن شکر نکردم

То лоҷарами он ҳол ки бад буд бтар шуд

تا لاجرم آن حال که بد بود بتر شد

Ҳон эй дил хоқонӣ хурсанд ҳаме бош

هان ای دل خاقانی، خرسند همی باش

Бар ҳарчӣ худованд қалам ронад ва қадар шуд

بر هرچه خداوند قضا راند، قدر شد