Ончии ишқи дӯст бо ман ме кунад

آنچه عشق دوست با من می‌کند

Валлоҳ ар душман ба душман ме кунад

والله ار دشمن به دشمن می‌کند

Хирмани айёми ман бо доғ ӯст

خرمن ایام من با داغ اوست

ӯ ба оташи қасд хирман ме кунад

او به آتش قصد خرمن می‌کند

Ин дили саргашта ҳамчун лўлён

این دل سرگشته همچون لولیان

Бози дигари ҷой маскан ме кунад

باز دیگر جای مسکن می‌کند

Ҳамчуи мурғӣ аз бар ман май пурд

همچو مرغی از بر من می‌پرد

Назд бадаҳдӣ нишеман ме кунад

نزد بدعهدی نشیمن می‌کند

Май барад бо гург дар саҳрои гила

می‌برد با گرگ در صحرا گله

Бо шубон дар хона шеван ме кунад

با شبان در خانه شیون می‌کند

Пеши ман аз ишқ бар сар ме занад

پیش من از عشق بر سر می‌زند

Дар паии андари пай , пай ман ме кунад

در پی اندر پی، پی من می‌کند

Оҳ аз ин дил каз сари гардани кашӣ

آه از این دل کز سر گردن‌کشی

Худ хоқонӣ ба гардан ме кунад

خون خاقانی به گردن می‌کند