Дили ҷоми ҷом , заҳри ғамон ҳар замон кашад

دل جام جام، زهر غمان هر زمان کشد

Нокоми ҷони нигар ки чаҳ дар ком ҷон кашад

ناکامِ جان نگر، که چه در کامِ جان کشد

Ин кӯҳи Зуҳраи дил ки наҳангӣаст бҳркш

این کوهِ زهره دل که نهنگی است بحرکش

Дар нӯши хандаи байн ки чаҳ заҳр ғамон кашад

در نوش خنده بین که چه زهر غمان کشد

Баҳри наҳанги дори ғам аз мавҷи оташин

بحر نهنگ‌دار غم از موج آتشین

Дӯди сиёҳ бар садаф осмон кашад

دود سیاه بر صدف آسمان کشد

Мурғони рӯзгори нигари кождҳои ғам

مرغان روزگار نگر که‌اژدهای غم

Гунҷишки ворашони зи ҳаво дар даҳон кашад

گنجشک‌وارشان ز هوا در دهان کشد

Ва он кӯ ба гӯшае зи миёна карона кард

وآن کو به گوشه‌ای ز میانه کرانه کرد

Ҳам гӯшаи дилаши ситам бекарон кашад

هم گوشهٔ دلش ستم بی‌کران کشد

Мискини дарахти гандум аз андешаи малах

مسکین درخت گندم از اندیشهٔ ملخ

Эмин нагардад арча сараши сад синон кашад

ایمن نگردد ارچه سرش صد سنان کشد

Хоқонӣ ар забони зи сухани баст ҳақ ӯст

خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوست

Чанд аз забон наёфта судӣ зиён кашад

چند از زبان نیافته سودی، زیان کشد

Ҳарчанд сӯзён забонаст гарму хушк

هرچند سوزیان زبان است گرم و خشک

Хат бар хати музаввари ин сӯзён кашад

خط بر خط مزور این سوزیان کشد

Ноӣаст безабон ба лабаши ҷони фурӯдманд

نای است بی‌زبان به لبش جان فرودمند

Бар бт забон варост азоб аз забон кашад

بربط زبان‌ور اَست عذاب از زبان کشد

Гар муҳаррамон ба каъбаи кафан бар китфи кашанд

گر محرمان به کعبه کفن بر کتف کشند

ӯ бар дар худои кафан дар равон кашад

او بر در خدای کفن در روان کشد

Аз зарқи дӯстони табаъ душманон шавад

از زرق دوستان تَبَعِ دشمنان شود

Бар фарқи душманони рақам дӯстон кашад

بر فرق دشمنان رقم دوستان کشد