Баси сафолини лаб ва хокин руху сангини ҷонам
بس سفالین لب و خاکین رخ و سنگین جانم
Оташини об ва гулин ратл кунад дармонам
آتشین آب و گلین رطل کند درمانم
Дасти бӯсам ки гулин ратл диҳад ёри маро
دست بوسم که گلین رطل دهد یار مرا
Гар диҳад ҷоми зарами даст бар ӯ афшонам
گر دهد جام زرم دست بر او افشانم
Манам аз гул ба гулин ратл хӯрам гулгун май
منم از گل به گلین رطل خورم گلگون می
Кӯ барам ҷом зарема ки на нргсдонм
کو برم جام زر ایمه که نه نرگسدانم
Ратли дарё сифат оред ки ҷоми зардушт
رطل دریا صفت آرید که جام زردشت
Гӯш моҳӣаст бар ӯ оташи дили нншонм
گوش ماهی است بر او آتش دل ننشانم
Дӯстонами ҳама инсоф диҳанд аз паии ман
دوستانم همه انصاف دهند از پی من
Ки чаҳ инсофи даҳу ҷўркши давронам
که چه انصاف ده و جورکش دورانم
Гӯш моҳӣаст на хӯрд ман ва на ҳам ҷом аст
گوش ماهی است نه خورد من و نه هم جام است
Ба гулин ратли дил аз банди хиради бурҳонам
به گلین رطل دل از بند خرد برهانم
Ман ки дрёкшу сармаст чу дарё бошам
من که دریاکش و سرمست چو دریا باشم
Гӯши моҳӣ чаҳ кунам ? ҷоми садаф чаҳ ситонам
گوش ماهی چه کنم جام صدف چهستانم؟
Буии хокӣ ки ман аз ратли гулин май шинавам
بوی خاکی که من از رطل گلین میشنوم
Брдмд аз бен ҳар мӯии гулу райҳонам
بردمد از بن هر موی گل و ریحانم
Ҳамаи моҳии тан ва оварда ба кафи ҷоми садаф
همه ماهی تن و آورده به کف جام صدف
Ман наҳангам на ҳарифи садафи эшонам
من نهنگم نه حریف صدف ایشانم
Соқӣаст оҳӯии симин ва аз он заррини гов
ساقی است آهوی سیمین و از آن زرین گاو
Хӯн харгӯш кунад оби хури моронм
خون خرگوش کند آبخور مارانم
Гови зари даҳ ба кафи сомрӣ ва дар кафи ман
گاو زر ده به کف سامری و در کف من
Оби Хизрӣ ки дар ӯ оташи Мӯсои ронам
آب خضری که در او آتش موسی دانم
Ҷузи бад-ӣни ратли гулин ҳеҷ иморат накунам
جز بدین رطل گلین هیچ عمارت نکنم
Чори девори гулинро ки дар ӯ меҳмонам
چار دیوار گلین را که در او مهمانم
Оҳанӣни ҷомаму пари оҳ ва анин дорам ҷон
آهنین جامم و پر آه و انین دارم جان
Нзим бе дмкии об ки ҳам ҳайвонам
نزیَم بیدمکی آب که هم حیوانم
Ҷавҳарии муғ шудау дарҷи сафолини хам май
جوهری مغ شده و درج سفالین خم می
Вази нигини гуҳару ратли гулин мизонам
وز نگین گهر و رطل گلین میزانم
Сесад вшсти рагам зинда шавад чун бидиҳад
سیصد وشصت رگم زنده شود چون بدهد
Сесад ва шаст дирами санги гуҳари взонм
سیصد و شصت درم سنگ گهر وزّانم
Ҳар ки гавҳар ба даҳон дошт ҷигар ташна намонад
هر که گوهر به دهان داشت جگر تشنه نماند
Ман ки гавҳар бихӯрам ташнаи ҷигар чун монам
من که گوهر بخورم تشنه جگر چون مانم
эй аҷаби дили сабку дард гаронтар шавадам
ای عجب دل سبک و درد گرانتر شودم
Ҳарчӣ ман ратли гарони санги сабктар ронам
هرچه من رطل گران سنگ سبکتر رانم
Дӯш бо ратли гулин ва мерангин гуфтам
دوش با رطل گلین و می رنگین گفتم
Каз шумо гашти ғами ободи дили вайронам
کز شما گشت غمآباد دل ویرانم
эй май ва ратл надонам зи кадоми об ва гулед
ای می و رطل ندانم ز کدام آب و گلید
Коташи дард нишондан ба шумо натавонам
کاتش درد نشاندن به شما نتوانم
Ратл бигирист ки ман зи обу гули парвизам
رطل بگریست که من ز آب و گل پرویزم
намебинолед ки ман хӯни дили хоқонам
می بنالید که من خون دل خاقانم
Чун ба май хӯни ҷаҳон дар гул афсурда хӯрам
چون به می خون جهان در گل افسرده خورم
Чаҳ аҷаб гар натавон ёфт ба дили шодонм
چه عجب گر نتوان یافت به دل شادانم
Ман ки хоқонем аз хӯни дили тоҷўрон
من که خاقانیم از خون دل تاجوران
намекунам қӯт ва надонам чаҳ аҷаб нодонам
میکنم قوت و ندانم چه عجب نادانم