То чанд ситам расида бошам

تا چند ستم رسیده باشم

Чун сояи зи худ рамида бошам

چون سایه ز خود رمیده باشم

Лаби бастаи гулӯи гирифта чун ноӣ

لب بسته گلو گرفته چون نای

Нолону ситам расида бошам

نالان و ستم رسیده باشم

Инсоф бидиҳ чаро нанолам

انصاف بده چرا ننالم

КонсоФи зи кас надида бошам

که‌انصاف ز کس ندیده باشم

Чанд аз саги аблақи шабу рӯз

چند از سگ ابلق شب و روز

Афтодаи саг гузида бошам

افتادهٔ سگ گزیده باشم

Чанд аз паии оби даст ҳар хас

چند از پی آب‌دست هر خس

Чун булбулаи қад хамида бошам

چون بلبله قد خمیده باشم

То кӣ чу тарозу аз забонӣ

تا کی چو ترازو از زبانی

Дар гардан зиҳ кашида бошам

در گردن زه کشیده باشم

Тайёр шавам забони бабрам

طیار شوم زبان ببرم

То рост рӯй гузида бошам

تا راست رَوی گزیده باشم

Чун субҳу маҳак ба рости гӯйӣ

چون صبح و محک به راست گویی

Гуёӣ забон бурӣда бошам

گویای زبان بریده باشم

Гўӣӣ ки зи ғами мҷўшу мхрўш

گوئی که ز غم مجوش و مخروش

Ин панд басӣ шунида бошам

این پند بسی شنیده باشم

Дрҷўшу хурӯши абру баҳрам

در جوش و خروش ابر و بحرم

Натавонам крмидаҳ бошам

نتوانم که‌آرمیده باشم

Хоқонии дилафкорами оре

خاقانی دلفکارم آری

Андик на шӯх дида бошам

اندیک نه شوخ‌دیده باشم