Ин худ чаҳ сӯратаст ки ман пой баст ӯем

این خود چه صورت است که من پای‌بست اویم

Венаи худ чаҳ офатаст ки ман зер даст ӯем

وین خود چه آفت است که من زیر دست اویم

ӯ зулфро бар ғамам , доим шикаста дорад

او زلف را بر غمم، دایم شکسته دارد

Ман дили шикаста зонам кандар шикаст ӯем

من دل شکسته زآنم کاندر شکست اویم

Ҳар шаб ба сайри кӯяш аз кӯчаи харобот

هر شب به سیر کویش از کوچهٔ خرابات

Наъраи занони броим яъне ки маст ӯем

نعره زنان برآیم یعنی که مست اویم

Як шаб висол дод марои қосиди хаёлаш

یک شب وصال داد مرا قاصد خیالش

Бо он баланди сарв ки чун соя паст ӯем

با آن بلند سرو که چون سایه پست اویم

Моно ки субҳи содиқи ғаммоз буд агар на

مانا که صبح صادق غماز بود اگر نه

Ин фитна аз ки хост ки ман ҳам нишаст ӯем

این فتنه از که خاست که من هم‌نشست اویم

Овоза шуд ба шаҳрӣу огоҳи гашти шоҳӣ

آوازه شد به شهری و آگاه گشت شاهی

Кӯи ишқи дон ман шуд ман бут параст ӯем

کو عشق‌دان من شد من بت‌پرست اویم

Хоқонем ки маргам аз зиндагӣаст хуш тар

خاقانیم که مرگم از زندگی است خوش‌تر

То чун ки нест гирдам донад ки ҳаст ӯем

تا چون که نیست گردم داند که هست اویم