Огаҳ нае ки бар дилам аз ғам чаҳ дард хост

آگه نه‌ای که بر دلم از غم چه درد خاست

Меҳнат дўосбаҳ омад ва аз сина гирд хост

محنت دواسبه آمد و از سینه گرد خاست

Бар синаи доғи воқеаи нақш алҳҷр бимонад

بر سینه داغ واقعه نقش‌الحجر بماند

Вази дил барои нақши ҳаҷар лоҷувард хост

وز دل برای نقش حجر لاجورد خاست

Ҷон шуд сиёҳ чун дили шамъ аз туфи ҷигар

جان شد سیاه چون دل شمع از تَفِ جگر

Пас ҳамчуи шамъ аз мижаи хуноб зард хост

پس همچو شمع از مژه خوناب زرد خاست

Ҳам санги хеши гиря хӯн ронадам аз фироқ

همسنگ خویش گریهٔ خون راندم از فراق

То сангро зи гиряи ман дил ба дард хост

تا سنگ را ز گریهٔ من دل به درد خاست

Дар кори ишқи дидаи марои поимрд буд

در کار عشق دیده مرا پایمرد بود

Ҳар дардисар ки дидам азин поимрд хост

هر دردسر که دیدم ازین پایمرد خاست

Дил ёд кард ёри фаромӯш кӣ кунад

دل یادکردِ یار فراموش کی کند

Дар хӯни нишастани ман азин ёкрд хост

در خون نشستن من ازین یادکرد خاست

Дили ташнаи муродаму сайри омадаи зи умр

دل‌تشنهٔ مرادم و سیر آمده ز عمر

Дили байн каз оташи ҷигараш обхўрд хост

دل بین کز آتش جگرش آبخَورد خاست

Дардо ки бахти ман чу замин кунад пои гашт

دردا که بخت من چو زمین کُندپای گشت

Ин кндпоӣӣ аз фалак тизгрд хост

این کندپائی از فلکِ تیزگرد خاست

Дар тахт нарад хокии асири мшшдрм

در تخت نرد خاکی اسیر مششدرم

Зини муҳраи ду ранг каз ин таҳта нарад хост

زین مهرهٔ دو رنگ کز این تخته‌نرد خاست

Хасмам ки поймол бало дид дасти кӯфт

خصمم که پایمال بلا دید دست کوفت

То боди сардам аз дами гардун навард хост

تا باد سردم از دم گردون‌نَوَرد خاست

Гар боди хезад эй аҷаб аз даст кӯфтан

گر باد خیزد ای عجب از دست کوفتن

Аз дасти кӯби хасми марои бод сард хост

از دست‌کوب خصم مرا باد سرد خاست

Хоқонёи манол ки ғамро чу ту басӣ аст

خاقانیا منال که غم را چو تو بسی است

Коўл нишаст ҷуфт ва ба фарҷом фард хост

که‌اول نشست جفت و به فرجام فرد خاست