Тарки сини сини гӯии тавсани хуии сӯсани буии ман

ترک سن سن گوی توسن خوی سوسن بوی من

Гар нигаҳ кардӣ ба сӯй ман набӯдӣ сӯии ман

گر نگه کردی به سوی من نبودی سوی من

Ман бхоими пушти даст аз ғам ки ӯ аз рӯй шарм

من بخایم پشت دست از غم که او از روی شرم

Пушти пой хеш бинад то набинад рӯй ман

پشت پای خویش بیند تا نبیند روی من

Расм тарконаст хӯн хӯрдани з рӯй дӯстӣ

رسم ترکان است خون خوردن ز روی دوستی

Хӯн ман хӯрд ва надид аз дӯстӣ дар рӯй ман

خون من خورد و ندید از دوستی در روی من

Бас ки аз зории забонами мӯӣ ва мӯем шуд забон

بس که از زاری زبانم موی و مویم شد زبان

Кӯи марои кишту нёзрд аз буруни як мӯии ман

کو مرا کشت و نیازرد از برون یک موی من

Тарк булғорӣаст қоқми оризу қндзи мижа

ترک بلغاری است قاقُم عارض و قُندُز مژه

Ман ки бошам то камон ӯ кашад бозуии ман

من که باشم تا کمان او کشد بازوی من

То з дастам рафт ва ҳам зонуӣ ноаҳлон нишаст

تا ز دستم رفت و هم‌زانوی نااهلان نشست

Шуд кабӯд аз шонаи дасти оинаи зонуии ман

شد کبود از شانهٔ دست آینهٔ زانوی من

Буии васлаш орзӯ мекардам ӯ дарёфт гуфт

بوی وصلش آرزو می‌کردم او دریافت گفت

Аз сегон кист хоқонӣ ки ёбад буии ман

از سگان کیست خاقانی که یابد بوی من