эй лаъли ту пардаи дори парвин

ای لعل تو پرده‌دار پروین

Вои зулфи ту соябони насрин

وای زلف تو سایبان نسرین

Чашми ту зи ним заҳри ғамза

چشم تو ز نیم زهر غمزه

Хӯн кард ҳазор ҷони ширин

خون کرد هزار جان شیرین

Сад исои дардмандро беш

صد عیسی دردمند را بیش

Дар соя зулф карда болин

در سایهٔ زلف کرده بالین

Аз чашми бади эминӣ ки дорад

از چشم بد ایمنی که دارد

Дандону лаби ту шакли ёсин

دندان و لب تو شکل یاسین

Оҳистатар эй савори чолок

آهسته‌تر ای سوار چالاک

Бар дидаи мо мтози чандин

بر دیدهٔ ما متاز چندین

Ҳақӣ ки на аз вафост бигзор

حقی که نه از وفاست بگذار

Роҳӣ ки на аз сафост мгзин

راهی که نه از صفاست مگزین

Он каз туф ишқ туаст дар таб

آن کز تف عشق توست در تب

Ҷӯёни зи лаби ту меҳри таскин

جویان ز لب تو مهر تسکین

Ҳар зарра ки бар ту ме фишонд

هر ذره که بر تو می‌فشاند

Лутфӣ бикун эй нигор барчин

لطفی بکن ای نگار برچین

Хоқониро аз он худ дон

خاقانی را از آن خود دان

Неку бад ӯ аз он худ байн

نیک و بد او از آن خود بین