Зотши андешаи ҷонам сӯхта аст

زآتش اندیشه جانم سوخته است

Вази туф ёрб даҳонам сӯхта аст

وز تف «یا رب» دهانم سوخته است

Аз фалак дар синаи ман оташӣ аст

از فلک در سینهٔ من آتشی است

Каз сари дил то миёнам сӯхта аст

کز سر دل تا میانم سوخته است

Сӯзи ғамҳо кор ман кардааст хом

سوز غم‌ها کار من کرده است خام

Хомии гардуни равонам сӯхта аст

خامی گردون روانم سوخته است

Шуълаҳои оҳи ман дар пеши халқ

شعله‌های آه من در پیش خلق

Пардаи рози ниҳонам сӯхта аст

پردهٔ راز نهانم سوخته است

Давлатии ҷустам , ваболам омада аст

دولتی جستم، وبالم آمده است

Оташӣ гуфтам , забонам сӯхта аст

آتشی گفتم، زبانم سوخته است

Дидае оташ ки чун сӯзад паранд

دیده‌ای آتش که چون سوزد پرند؟

Барқи меҳнат ҳамчунонам сӯхта аст

برق محنت همچنانم سوخته است

Шеъри ман зон сўзнок омад ки ғам

شعر من زان سوزناک آمد که غم

Хотир гавҳар фишонам сӯхта аст

خاطر گوهرفشانم سوخته است

Дар сухани ман нойиб хоқонем

در سخن من نایب خاقانیم

Осмони зини рашки ҷонам сӯхта аст

آسمان زین رشک جانم سوخته است