Ту чаҳ доне ки аз вафо чаҳ намудем ба ҷои ту

تو چه دانی که از وفا چه نمودم به جای تو

Илми аллоҳ ки ҷони ман чаҳ кашид аз ҷафои ту

علم الله که جان من چه کشید از جفای تو

Гузарӣ кун ба кӯии ман , назарӣ кун ба сӯии ман

گذری کن به کوی من، نظری کن به سوی من

Бингар то ба рӯй ман чаҳ расед аз барои ту

بنگر تا به روی من چه رسید از برای تو

зи ғамат гарчи хастаам , камари меҳр баста ам

ز غمت گرچه خسته‌ام، کمر مهر بسته‌ام

Дил аз он бар гусастаам ки гузорами вафои ту

دل از آن بر گسسته‌ام که گذارم وفای تو

Дилат аз меҳр гашта шуд ғамам аз ҳад гузашта шуд

دلت از مهر گشته شد غمم از حد گذشته شد

Чаканам чун навишта шуд ба серум бар қазои ту

چه کنم چون نوشته شد به سرم بر قضای تو

Чу ҷаҳонӣ ба хосияти туу васли ту орият

چو جهانی به خاصیت تو و وصل تو عاریت

Назанад лофи офияти дили кас дар балои ту

نزند لاف عافیت دل کس در بلای تو

Нияти он ҳаме кунам ки туро ҷон Фдӣ кунам

نیت آن همی کنم که تو را جان فدی کنم

Ба ҷаҳон ин надай кунам ки серум бо ду пои ту

به جهان این ندی کنم که سرم باد و پای تو

Ҳамаи ранҷӣ ба сар барам чу ба кӯй ту бигузарам

همه رنجی به سر برم چو به کوی تو بگذرم

Ҳамаи хашмӣ фурӯ хӯрам чу бубинами ризои ту

همه خشمی فرو خورم چو ببینم رضای تو

Тани мангар зиён кунад лаби ту кор ҷон кунад

تن من گر زیان کند لب تو کار جان کند

Дили хоқонӣ он кунад ки буд ҳукму рои ту

دل خاقانی آن کند که بود حکم و رای تو