Шуд обрӯии ошиқон аз хуии оташи ноки ту
شد آبروی عاشقان از خوی آتشناک تو
Биншин ва бинишон боди хеш эй ҷони ошиқи хоки ту
بنشین و بنشان باد خویش ای جان عاشق خاک تو
Бас кун зи шӯр ангехтани вази хӯни ноҳақи рехтан
بس کن ز شور انگیختن وز خون ناحق ریختن
Каз баси шикор овихтан фарсӯда шуд фитроки ту
کز بس شکار آویختن فرسوده شد فتراک تو
эй қадари имон кам шуда зон зулфи сари дарҳам шуда
ای قدر ایمان کم شده زان زلف سر در هم شده
Ваии қади хубони хам шудаи пеши қади чолоки ту
وی قد خوبان خم شده پیش قد چالاک تو
Барадии дили ман ногаҳон кардӣ ба зулфи андари ниҳон
بردی دل من ناگهان کردی به زلف اندر نهان
Рӯзӣ нагуфтӣ к-эии фалон инак дили ғами ноки ту
روزی نگفتی کای فلان اینک دل غمناک تو
эй асб ҳиҷр ангехта нӯшам ба заҳри омехта
ای اسب هجر انگیخته نوشم به زهر آمیخته
Рӯзам ба шаб бигурехта зон ғамза бе боки ту
روزم به شب بگریخته زان غمزهٔ بیباک تو
Мурғону моҳӣ дар ватан осӯдаанд ало ки ман
مرغان و ماهی در وطن آسودهاند الا که من
Бар ман ҷаҳонии марду зан бахшудаанд ало ки ту
بر من جهانی مرد و زن بخشودهاند الا که تو
Дил гум шуд аз ман бе сабаби бркни чароғу дили талаб
دل گم شد از من بیسبب برکن چراغ و دل طلب
Чун ёфтӣ бигушоӣ лаби коинки дили сад чоки ту
چون یافتی بگشای لب کاینک دل صد چاک تو
Дили хастагонро бе талаби тирёкҳо бахшеи зи лаб
دل خستگان را بیطلب تریاکها بخشی ز لب
Маҳрӯм чун монад эй аҷаби хоқонӣ аз тирёки ту
محروم چون ماند ای عجب خاقانی از تریاک تو