Чаҳ офатии ту ки камтари ғами ту ҳиҷрон аст

چه آفتی تو که کمتر غم تو هجران است

Чаҳ гавҳарии ту ки камтари баҳоии ту ҷон аст

چه گوهری تو که کمتر بهای تو جان است

Ҷаҳони ҳасани ту дорӣ ба зери хотами зулф

جهانِ حسن، تو داری به زیر خاتم زلف

Ту рости муъҷизау номи ту сулаймон аст

تو راست معجزه و نام تو سلیمان است

Аз он замон ки туро ном шуд ба хираи кашӣ

از آن زمان که تو را نام شد به خیره کُشی

Замона аз ҳамаи хўнризҳо пушаймон аст

زمانه از همه خونریزها پشیمان است

Бар он диёр ки боди фироқ ту бигузашт

بر آن دیار که بادِ فراق تو بگذشت

Ба ҳар куҷо ки кунӣ қасди қаср вайрон аст

به هر کجا که کنی قصد قصر ویران است

Шикасти рӯзам дар шаб чаҳ рӯз умед аст

شکست روزم، در شب چه روزِ امید است

Гузашти оби ман аз сирчаи ҷой домон аст

گذشت آب من از سر، چه جای دامان است

зи васли гўӣӣ кам гӯй , он маро гӯйанд

ز وصل گوئی کم گوی، آن مرا گویند

Марои зи дард чаҳ пурвои васл ҳиҷрон аст

مرا ز درد چه پروای وصل و هجران است