Аз зулф ҳар куҷо гиреҳӣ баргушода Эй

از زلف هر کجا گرهی برگشاده‌ای

Бар ҳар дилии ҳазор гиреҳ барниҳода Эй

بر هر دلی هزار گره برنهاده‌ای

Дар рӯй ман зи ғамзаи камон ҳо кашида Эй

در روی من ز غمزه کمان‌ها کشیده‌ای

Бар ҷони ман зи турраи камӣнҳо кушода Эй

بر جان من ز طره کمین‌ها گشاده‌ای

Бар ҳарчӣ дар замонаи саворӣ ба никўӣӣ

بر هرچه در زمانه سواری به نیکوئی

Ало бар вафоу меҳр каз ин ду пиёда Эй

الا بر وفا و مهر کز این دو پیاده‌ای

Гуфтӣ ҷафо на кор манаст эй салими дил

گفتی جفا نه کار من است ای سلیم دل

Ту худ зи модар аз паии ин кори зода Эй

تو خود ز مادر از پی این کار زاده‌ای

Дидӣ ки дил чигуна зи ман дар рабӯда Эй

دیدی که دل چگونه ز من درربوده‌ای

Пиндоштӣ ки бар сари ганҷи аўФтодаҳ Эй

پنداشتی که بر سر گنج اوفتاده‌ای

Гуфтӣ ки рӯзи сахтии фарёди ту расм

گفتی که روز سختی فریاد تو رسم

Сахтаст кори баҳр чаҳ рӯзи истода Эй

سخت است کار بهر چه روز ایستاده‌ای

Хоқонӣ аз ҷаҳон ба паноҳи ту дргрихт

خاقانی از جهان به پناه تو درگریخت

ӯро ба дасти хасм чаро боз дода Эй

او را به دست خصم چرا باز داده‌ای