Хоки Бағдод , дар об басарам боистӣ
خاکِ بَغداد، در آبِ بَصَرَم بایستی
Чашмаи диҷлаи миён ҷигарам боистӣ
چشمهٔ دجلِه میانِ جگرَم بایستی
Сафари каъба , ба Бағдоди расониди маро
سفرِ کعبه، به بغداد رسانید مَرا
Боруки аллоҳ , ҳамаи соли ин сафарам боистӣ
بارِکَ الْلَهْ، همهِ سال اینْ سَفَرَم بایستی
Қадари Бағдод , чаҳ донад дили фарсӯдаи ман ?
قَدرِ بغداد، چِه دانَد دلِ فَرسودهٔ مَن؟
Баҳри Бағдод , дилии тоза терм боистӣ
بَهرِ بغداد، دلی تازهتَرَم بایستی
Лек безар натавон ёфт ба Бағдоди маро
لیک بیزَر نَتَوان یافت به بغداد مرا
Парии диҷла ба Бағдод зарам боистӣ
پریِ دجلِه به بغداد زَرَم بایستی
Парда ҳо дорад Бағдод ва дар ӯ ганҷи равон
پَردهها دارد بغداد و در او گنجِ رَوان
Бо ҳамаи хастагии онҷо гузарам боистӣ
با همه خَستگی آنجا گُذرَم بایستی
Чун закотӣ ба ман аз ганҷ равон ме ндиҳанд
چون زَکاتی به مَن از گنجِ روان میندهند
Нақби зани ганҷи равонро назарам боистӣ
نَقْبْ زَن گنجِ روان را نَظرم بایستی
Назарии хостам аз давр , на бӯс ва на канор
نَظَری خواستم از دور، نَه بوس و نَه کِنار
Охир аз давлати ишқи ин қадарам боистӣ
آخر از دولتِ عشق این قَدَرم بایستی
Бар лаби диҷлаи басии оби бад аз чашмаи нӯш
بَر لبِ دجلِه بَسی آب بُد از چشمهٔ نوش
ё раби он чашмаи нӯш об хӯрам боистӣ
یا رَب آن چشمهٔ نوشْ آب خورم بایستی
Моҳ дар киштӣу киштии з бар диҷлаи равон
ماه در کشتی و کشتی زبرِ دجلِه رَوان
Ашк ман гуяд , киштӣ зарам боистӣ
اشکِ من گوید، کشتی زبَرَم بایستی
Ман девона нишинам ки ма нав нагарм
منِ دیوانه نِشینم کِه مَهِ نو نِگَرَم
Гӯям онҷо ки наад пой , серум боистӣ
گویم آنجا که نَهَد پای، سرم بایستی
Моли ман дузди бабраду дили ман ишқи рабӯд
مالِ من دُزد بِبُرْد و دلِ مَن عشق رُبود
Вақтро зини ду яке , моҳзрм боистӣ
وَقْت را زینْ دو یکی، ماحَضَرم بایستی
Ҷигарам хушк шуд аз баси сухантар зодан
جگرم خُشک شُد از بَس سُخنِ تَرْ زادن
Сухантар чаҳ кунам ? зар терм боистӣ
سُخنِ تَر چِه کُنَم؟ زَرِّ تَرم بایستی
Бас кун эй ҳиммати хоқонӣ , азин ишқ магӯӣ
بس کنِ ایْ هِمَّتِ خاقانی، ازین عشق مَگوی
Каз дили гумшуда , борӣ , хабарам боистӣ
کز دلِ گمشده، باری، خبرم بایستی