эй роҳати ҷонҳо ба ту , ором ҷон кистӣ

ای راحت جان‌ها به تو، آرام جان کیستی

Дил дар ҳавас ҷон медиҳад , ту длстон кистӣ

دل در هوس جان می‌دهد، تو دلستان کیستی

эй гулбуни нодидаи даии асли ту чаҳ васли ту кӣ

ای گلبن نادیده دی اصل تو چه وصل تو کی

Бо буии машку ранг май аз гулистон кистӣ

با بوی مشک و رنگ می از گلستان کیستی

эй аз батон дилхоҳи ту , дар ҳасани шоҳаншоҳи ту

ای از بتان دلخواه تو، در حسن شاهنشاه تو

Моро бигӯ эй моҳи ту , каз осмон кистӣ

ما را بگو ای ماه تو، کز آسمان کیستی

Бигушо садаф яъне даҳани бФшони гуҳар яъне сухан

بگشا صدف یعنی دهن بفشان گهر یعنی سخن

Пинҳон макун яъне зи ман то ишқ дон кистӣ

پنهان مکن یعنی ز من تا عشق‌دان کیستی

Чун зер ҳар мӯеи ҷудои як шаҳри ҷони дории наво

چون زیر هر مویی جدا یک شهر جان داری نوا

Хомӣ буд гуфтани туро ҷоно ки ҷон кистӣ

خامی بود گفتن تو را جانا که جان کیستی

Бо мое ва моро нае , ҷонӣ аз он пайдо на Эй

با مایی و ما را نه‌ای، جانی از آن پیدا نه‌ای

Донам каз он мо нае , баргӯ аз он кистӣ

دانم کز آن ما نه‌ای، برگو از آن کیستی

Хоқонӣ аз тимори ту ҳайрон шуд андари кори ту

خاقانی از تیمار تو حیران شد اندر کار تو

эй ҷон ӯ ғами хори ту , ту ғам нишон кистӣ

ای جان او غم‌خوار تو، تو غم‌نشان کیستی