Кардӣ нахуст бо мо аҳдии чунон ки доне

کردی نخست با ما عهدی چنان که دانی

Монад бидон ки бар сари он аҳд худ наМонӣ

ماند بدان که بر سر آن عهد خود نمانی

Ронадӣ ба гӯши аввали сад фасли дили фиребам

راندی به گوش اول صد فصل دل‌فریبم

Ва имрӯз дар ду чашмами ҷузи ҷӯй хӯн наронӣ

و امروز در دو چشمم جز جوی خون نرانی

Он лобаҳои гармати з аввал бсухт ҷонам

آن لابه‌های گرمت ز اول بسوخت جانم

Зеро ки ҳамчуи оташ , як сари ҳамаи забонӣ

زیرا که همچو آتش، یک‌سر همه زبانی

Аз ту вафо нахезад , доне ки нек донам

از تو وفا نخیزد، دانی که نیک دانم

Вази ман ҷафо наёяд , донам ки неки доне

وز من جفا نیاید، دانم که نیک دانی

Аз хӯн ман фиристӣ ҳрдми нўолаҳи ҳиҷр

از خون من فرستی هردم نوالهٔ هجر

Як раҳ ба хон васлами нокардаи миҳмонӣ

یک ره به خوان وصلم ناکرده میهمانی

Ҳастам бар онкии худро бе ту з худ барорам

هستم بر آنکه خود را بی‌تو ز خود برآرم

Ҳарчанд май сголми ту низ ҳам баронӣ

هرچند می‌سگالم تو نیز هم برآنی

Хоқонии ин ҷафоҳо аз ту аҷаб надорад

خاقانی این جفاها از تو عجب ندارد

Кохр на дар ҷаҳонӣ , парвардаи ҷаҳонӣ

کاخر نه در جهانی، پروردهٔ جهانی