Гулӣ аз боғи вафои омада Эй
گلی از باغ وفا آمدهای
Худ хасу хори намои омада Эй
خود خس و خار نما آمدهای
Ҳар куҷо пой наҳй гули равед
هر کجا پای نهی گل روید
То ндонӣ зи куҷои омада Эй
تا ندانی ز کجا آمدهای
Зарраи зоти ту хуршед лақост
ذرهٔ ذات تو خورشید لقاست
Баҳрӣу қатраи қазои омада Эй
بحری و قطره قضا آمدهای
Сояи хори ту срўстон аст
سایهٔ خار تو سروستان است
Хирман нашаву намои омада Эй
خرمن نشو و نما آمدهای
Нури ойина ба худ пинҳон аст
نور آئینه به خود پنهان است
Қиблаи қиблаи намои омада Эй
قبلهٔ قبله نما آمدهای
Кӣ дилати тоб нигоҳӣ дорад
کی دلت تاب نگاهی دارد
Офати оинаҳо омада Эй
آفت آینهها آمدهای
Хору гули ном худо ме гӯйанд
خار و گل نام خدا میگویند
эй сеӣ қади зи куҷои омада Эй
ای سهی قد ز کجا آمدهای
Мастӣу шухӣу олами сӯзӣ
مستی و شوخی و عالم سوزی
Чаҳ бигӯям ки чҳо омада Эй
چه بگویم که چهها آمدهای
Байн ки дар боғи ҷаҳони хоқонӣ
بین که در باغ جهان خاقانی
Аз паии касби ҳавои омада Эй
از پی کسب هوا آمدهای