Чаҳ кардаам ки марои поймол ғам кардӣ

چه کرده‌ام که مرا پایمال غم کردی

Чаҳ аўФтодаҳ ки даст ҷафо баровардӣ

چه اوفتاد که دست جفا برآوردی

Ба нӯки хори ҷафои хстими нёзрдм

به نوک خار جفا خستیم نیازردم

Чу барги гул суханӣ гуфтамат бёзрдӣ

چو برگ گل سخنی گفتمت بیازردی

Маро ба нӯки мижаи ғамзаи ту даъват кард

مرا به نوک مژه غمزهٔ تو دعوت کرد

Бихӯрад хӯнам ва гуфто бирав на дар хӯрдӣ

بخورد خونم و گفتا برو نه درخوردی

Ба ҳақи ғамзаи шӯхи ту дар расми лекин

به حق غمزهٔ شوخ تو دررَسَم لیکن

Зумуррадӣаст марои сабр на зи номардӣ

زمردی است مرا صبر نه ز نامردی

Ба раҳ чу пеши ту боз оем ва салом кунам

به ره چو پیش تو باز آیم و سلام کنم

Ба сарди посухи гўӣии алейку баргардӣ

به سرد پاسخ گوئی علیک و برگردی

Бсухтитару хушки маро ба посухи сард

بسوختی تر و خشک مرا به پاسخ سرد

Ки дид ҳаргиз сӯзандае ба ин сардӣ

که دید هرگز سوزنده‌ای به این سردی

Марои нгўӣии кохр ба ҷои хоқонӣ

مرا نگوئی کاخر به جای خاقانی

Дигар чаҳ хоҳӣ кардан ки карданӣ кардӣ

دگر چه خواهی کردن که کردنی کردی