Дидӣ ки ҳечгуна муроот ман накардӣ

دیدی که هیچگونه مراعات من نکردی

Дар кори ман қадам наниҳодӣ ба пои мардӣ

در کار من قدم ننهادی به پای‌مردی

Зангор ғам фишондӣ бар ҷонам ва надидӣ

زنگار غم فشاندی بر جانم و ندیدی

Каз чархи лоҷувардӣ дил ҳаст лоҷувардӣ

کز چرخ لاجوردی دل هست لاجوردی

Рӯз сиёҳ кардӣ рӯзии з рӯй ҳурмат

روزم سیاه کردی روزی ز روی حرمت

Дар рӯй ту нагуфтам охир ки ту чаҳ кардӣ

در روی تو نگفتم آخر که تو چه کردی

То хӯни ман чу об нахурдӣ ба нӯки ғамза

تا خون من چو آب نخوردی به نوک غمزه

Дар ҷустуҷӯии куштани ман оби вонхўрдӣ

در جستجوی کشتن من آب وانخوردی

Гуфтӣ ки дар навардами як бораи фарши суҳбат

گفتی که درنوردم یک‌باره فرش صحبت

Фарш нгстридаҳ надонам ки чун навардӣ

فرش نگستریده ندانم که چون نوردی

Пиндоштам ки ҳастӣ дармони синаи ман

پنداشتم که هستی درمان سینهٔ من

Пиндори ман ғалат шуд дармон нае , ки дардӣ

پندار من غلط شد درمان نه‌ای، که دردی

Хоқонӣ он туаст макун ғорати дил ӯ

خاقانی آن توست مکن غارت دل او

Каз хонаи сайд кардани доне ки нест мардӣ

کز خانه صید کردن دانی که نیست مردی