То лавҳи ҷафо дуруст кардӣ

تا لوح جفا درست کردی

Сари кӣсаи аҳд суст кардӣ

سر کیسهٔ عهد سست کردی

эй ман саги ту , ту бар саги хеш

ای من سگ تو، تو بر سگ خویش

Бисёр ҷафоӣ чуст кардӣ

بسیار جفای چست کردی

Гуфтӣ саги ман чаҳ доғ дорад

گفتی سگ من چه داغ دارد

Он доғ ки аз нахуст кардӣ

آن داغ که از نخست کردی

Киштем дуруст ва бар лаби хеш

کشتیم درست و بر لب خویش

Хӯни дили ман дуруст кардӣ

خون دل من درست کردی

Гуфтӣ зи ҷафо чаҳ кардам охир

گفتی ز جفا چه کردم آخر

Чандон ки мурод туаст кардӣ

چندان که مراد توست کردی

Хоқонии бас каз аҳл ҷустан

خاقانی بس کز اهل جستن

Сар дар сари кор ҷуст кардӣ

سر در سر کار جست کردی