Хоки туами маро чаҳ хурии хӯн ба дӯстӣ

خاک توام مرا چه خوری خون به دوستی

Ҷони манӣ марои макаш акнӯн ба дӯстӣ

جان منی مرا مکش اکنون به دوستی

эй тозаи гул ки чун миллӣ аз талхӣу хушӣ

ای تازه گل که چون مُلی از تلخی و خوشی

Чанд аз дарун ба хасмӣу берун ба дӯстӣ

چند از درون به خصمی و بیرون به دوستی

Монӣ ба моҳи нав ки бшибм чу бинмт

مانی به ماه نو که بشیبم چو بینمت

Чун шефта шавам кунӣ афсун ба дӯстӣ

چون شیفته شوم کنی افسون به دوستی

Хӯнами ҳамеи хурӣ ки туро дӯстами балӣ

خونم همی خوری که تو را دوستم بلی

Тарки ин чунин кунад ки хӯрд хӯн ба дӯстӣ

تُرک اینچنین کند که خورد خون به دوستی

Ту душманӣ на дӯст ки бар ҷон ман кунанд

تو دشمنی نه دوست که بر جان من کنند

Таркони ғамзаи ту шабихун ба дӯстӣ

ترکان غمزهٔ تو شبیخون به دوستی

Сарҳои гарданон ба шукр май баради лабат

سرهای گردنان به شکّر می‌بُرَد لبت

Кони лаби ниҳон кашӣаст чу гардун ба дӯстӣ

کان لب نهان کُشی است چو گردون به دوستی

Хоқонӣ аз ту чашм чаҳ дорад ба душманӣ

خاقانی از تو چشم چه دارد به دشمنی

Чун мекунӣ ҷафои дигаргун ба дӯстӣ

چون می‌کنی جفای دگرگون به دوستی