Бонг омад аз қнинаҳи кбод бар харобӣ

بانگ آمد از قِنینه که‌آباد بر خرابی

Дарёб кори ъушратгар марди кори обӣ

دریاب کار عشرت گر مرد کار آبی

Зон пеш каз ду рангии олам хароб гардад

زان پیش کز دو رنگی عالم خراب گردد

Соқии бароти мо рон бар олами харобӣ

ساقی برات ما ران بر عالم خرابی

Гуфтӣ ман офтобам бар рахна беш тобам

گفتی من آفتابم بر رخنه بیش تابم

Бас рахна кардем дил , дар дил чаро нтобӣ

بس رخنه کردیم دل، در دل چرا نتابی

Аз аФтоб дидӣ бар хоки бӯса додан

از آفتاب دیدی بر خاک بوسه دادن

Кӯи бӯсаи кохр ар ман хоки ту офтобӣ

کو بوسه کآخر ار من خاکم تو آفتابی

Донам ки дардат ояд аз шаҳди лаб гузидан

دانم که دردت آید از شهد لب گزیدن

Борӣ кам аз мзидн чун газ барнатобӣ

باری کم از مزیدن چون گاز برنتابی

зи он зулфи исавии дам доғ сагем бар на

زآن زلف عیسوی دم داغ سگیم برنِه

Нақш салиб баркаш чун доғи гарми тобӣ

نقش صلیب برکش چون داغ گرم تابی

Хоқонӣасту ҷонии як бораи кушта аз ғам

خاقانی اَست و جانی یک‌باره کشته از غم

Пас чун дубораи киштӣ онгаҳ куҷоаши ёбӣ

پس چون دوباره کشتی آنگه کجاش یابی

ӯ рости толеъи имрӯзи андари сухани тарозӣ

او راست طالع امروز اندر سخن طرازی

Чун хусрави ахстонро дар молики алрқобӣ

چون خسرو اخستان را در مالک الرقابی