Ман надонистам ки ишқи ин ранг дошт

من ندانستم که عشق این رنگ داشت

Вази ҷаҳон бо ҷони ман оҳанг дошт

وز جهان با جان من آهنگ داشت

Дастаи гул буд каз даврам намӯд

دستهٔ گل بود کز دورم نمود

Чун бидидам оташи андар чанг дошт

چون بدیدم آتش اندر چنگ داشت

ЪоФитрои хона ҳамчун сим рафт

عافیت را خانه همچون سیم رفت

Зонкаҳи дасти ақли зер санг дошт

زآنکه دست عقل زیر سنگ داشت

Сабри беруни тохт аз майдони ишқ

صبر بیرون تاخت از میدان عشق

Дар сар омад зонка майдон танг дошт

در سر آمد زانکه میدان تنگ داشت

Аз ҷафо то ӯ чаҳор ангушт буд

از جفا تا او چهار انگشت بود

Аз вафо то аҳди сад фарсанг дошт

از وفا تا عهد صد فرسنگ داشت

Дил бимонад аз корвони васл ӯ

دل بماند از کاروان وصل او

Зонкаҳи манзили давру мураккаб ланг дошт

زآنکه منزل دور و مرکب لنگ داشت

Нолаи хоқонӣ аз гардуни гузашт

نالهٔ خاقانی از گردون گذشت

Корғнўни ишқи тез оҳанг дошт

که‌ارغنون عشق تیز آهنگ داشت