Итоби ранг ба ман нома Эй фиристодӣ

عتاب رنگ به من نامه‌ای فرستادی

Маро ба пардаи ташрифи роҳ нав додӣ

مرا به پردهٔ تشریف راه نو دادی

Саҳифаҳои маъонӣ навиштӣу сари он

صحیفه‌های معانی نوشتی و سر آن

Ба даст меҳр бибастӣ ва меҳр биниҳодӣ

به دست مِهر ببستی و مُهر بنهادی

Чу нақши оризу зулфи ту нӯки хомаи ту

چو نقش عارض و زلف تو، نوک خامهٔ تو

Намӯд бар варақи рӯз аз шаби устодӣ

نمود بر ورق روز از شب استادی

Маро намӯдӣ к-эии пои басти меҳнати мо

مرا نمودی که‌ای پای بست محنت ما

Ба ғам мабош ки моро ҳануз бар ёдӣ

به غم مباش که ما را هنوز بر یادی

Матарс агарчӣ ба сад дарду банд баста шудӣ

مترس اگرچه به صد درد و بند بسته شدی

Кунун ки бандаи моӣии з ҳар ғами озодӣ

کنون که بندهٔ مائی ز هر غم آزادی

Аз он замон ки бидидамнигор хомаи ту

از آن زمان که بدیدم نگار خامهٔ تو

Нигор номаи ман гашт науммат аз шодӣ

نگار نامهٔ من گشت نامت از شادی

зи лутфҳо ки намӯдӣ гумон барам ки ҳаме

ز لطف‌ها که نمودی گمان برم که همی

Дар биҳишт бар аҳл ниёз бикшодӣ

در بهشت بر اهل نیاز بگشادی

зи фаслҳо ки навиштӣ яқин шудам ки ҳаме

ز فصل‌ها که نوشتی یقین شدم که همی

Дами Масеҳ бар мурдагон фиристодӣ

دم مسیح بر مردگان فرستادی

Далел ки аз ғами ғурбат чу дайр буд хароб

دلی که از غم غربت چو دیْر بود خراب

Ба рӯзгори ту чун каъба шуд ба ободӣ

به روزگار تو چون کعبه شد به آبادی

зи рағми онкии маро дар ғами ту таъна зананд

ز رغم آنکه مرا در غم تو طعنه زنند

Ғами ту шодӣ ман шуд ки шодмони бодӣ

غم تو شادی من شد که شادمان بادی