Рафтам ба роҳ сифат дидам ба кӯии сафо

رفتم به راه صفت دیدم به کوی صفا

Чашму чароғи марои ҷоӣии шигарф ва чаҳ ҷо

چشم و چراغ مرا جائی شگرف و چه جا

Ҷоӣӣ ки ҳаст фузун аз кули куну макон

جائی که هست فزون از کل کون و مکان

Ҷоӣӣ ки ҳаст бурун аз ваҳми мо ва шумо

جائی که هست برون از وهم ما و شما

Саҳни сароча ӯ саҳрои ишқ шуда

صحن سراچهٔ او صحرای عشق شده

Ҷонҳои халқ дар ӯ руста ба ҷои гё

جان‌های خلق در او رُسته به جای گیا

Аз ашки длшдгони гавҳари нисори замин

از اشک دلشدگان گوهر نثار زمین

Вази оҳи сӯхтагони анбари бухори ҳаво

وز آه سوختگان عنبر بخار هوا

Дорандагони ҷамол аз ҳасан ӯ ба ҳасад

دارندگان جمال از حسن او به حسد

Бинандагони хаёл аз нур ӯ ба наво

بینندگان خیال از نور او به نوا

Рафтам ки ҳалқаи занами пинҳони зи чашми рақиб

رفتم که حلقه زنم پنهان ز چشم رقیب

Омад рақибу сабк дар раҳ гирифт маро

آمد رقیب و سبک در ره گرفت مرا

Гуфто ба ҳазрати могар ҳоҷат аст бигӯ

گفتا به حضرت ما گر حاجت است بگو

Гуфтам ки ҳаст балӣ аммо алики Фло

گفتم که هست بلی اما الیک فلا

Ҳам худ з рӯй карами бардошти парда ва гуфт

هم خود ز روی کرم برداشت پرده و گفت

эй посбон ту бирав , хоқонёи ту даро

ای پاسبان تو برو، خاقانیا تو درا