Он нозанин ки исои дилҳо забон ӯст

آن نازنین که عیسی دل‌ها زبان اوست

Авди алслби ман хати зуннор сон ӯст

عودالصلب من خط زُنارسان اوست

Баси ақли исавӣ ки зи мишкӣни салиб ӯ

بس عقل عیسوی که ز مشکین صلیب او

Зуннори бандад арча фалак тилсон ӯст

زنار بندد ارچه فلک طیلسان اوست

Ҳар дами лабаш ба ханда барояд Масеҳи нав

هر دم لبش به خنده برآید مسیح نو

Моно ки Марямӣ дигар андар даҳон ӯст

مانا که مریمی دگر اندر دهان اوست

Фарсӯдатар зи сӯзани исои тан ман аст

فرسوده‌تر ز سوزن عیسی تن من است

Борӣктар зи риштаи Марям лабон ӯст

باریک‌تر ز رشتهٔ مریم لبان اوست

Он лаълро ба риштаи Марям ки дркшид

آن لعل را به رشتهٔ مریم که درکشید

Аз сӯзани Масеҳ ки шакл миён ӯст

از سوزن مسیح که شکل میان اوست

Гар бар дилам збўр бихонанд нашунӯд

گر بر دلم زبور بخوانند نشنود

Конҷири мурғаш аз лаб Инҷил хон ӯст

که‌انجیر مرغش از لب انجیل‌خوان اوست

Перони каъбаи лофи з хоқонӣ оваранд

پیران کعبه لاف ز خاقانی آورند

Тарсоӣ рӯм кист ки хоқонӣ он ӯст

ترسای روم کیست که خاقانی آن اوست