Исои лабӣу мурдаи дилам дар баробарат

عیسی‌لبیّ و مرده دلم در برابرت

Чун тухми пела зинда шавам бози дарбарат

چون تخم پیله زنده شوم باز در برت

Чун шамъи резам аз мижаи сайлоби оташин

چون شمع ریزم از مژه سیلاب آتشین

зи он лаб ки оташаст ва асал медиҳад ?бирт

زان لب که آتش است و عسل می‌دهد برت

Гар худ магас шавам нанишинам бар он асал

گر خود مگس شوم ننشینم بر آن عسل

Тарсами зи неши чашм чу занбӯри кофарат

ترسم ز نیش چشم چو زنبور کافرت

Ёқӯт ҳаст зодаи хуршед не магӯӣ

یاقوت هست زادهٔ خورشید نی مگوی

Хуршед ҳаст зодаи ёқӯти аҳмарат

خورشید هست زادهٔ یاقوت احمرت

Хӯни рези мости ғамзаи ҷодӯати пас чаро

خونریز ماست غمزهٔ جادوت پس چرا

Хунини салб шудааст лаби мӯъҷиз оварат

خونین‌سَلَب شده است لب معجزآورت

Моно ки ҳам лабат хӯрд он хӯн ки ғамзаи рехт

مانا که هم لبت خورد آن خون که غمزه ریخت

Коинки нишони хӯн ба лаби шаккарин дарат

کاینک نشان خون به لب شکرین‌دَرت

Аз нштрти силаҳи ду бодоми гоҳи ҷанг

از نشترت سلاح دو بادام گاه جنگ

Чашмам чу пистаи пари раги хунини зи нштрт

چشمم چو پسته پر رگ خونین ز نشترت

Хоқоне ки бастаи бодом чашм туаст

خاقانیی که بستهٔ بادام چشم توست

Чун пистаи байни кушодаи даҳон дар баробарат

چون پسته بین گشاده دهان در برابرت