эй дил ба ишқ бар ту ки ишқат чаҳ дархур аст

ای دل به عشق بَرِ تو ، که عشقت چه درخور است

Дар сар шудӣ надонамат эй дил чаҳ дар сар аст

در سر شدی ندانمت ای دل چه در سر است

Дарди куҳанат буд баровард рӯзгор

درد کهنت بود برآورد روزگار

Ин дарди тоза рӯй нгўӣӣ чаҳ навбар аст

این دردِ تازه‌روی نگوئی چه نوبر است

Шаҳрии ғариби душману ёрии ғариби ҳасан

شهری غریب دشمن و یاری غریب حسن

ӣнҷо чаҳ ҷой ғам задагон қаландар аст

اینجا چه جای غم‌زدگان قلندر است

Гуфтам мўрзи ишқ батон гарчи ҷаври ишқ

گفتم مورز عشق بتان گرچه جور عشق

Инсоф май даҳум ки зи инсофи хуш тар аст

انصاف می‌دهم که ز انصاف خوش‌تر است

ӣнҷо ва дар димишқи тарозуӣ ошиқӣ аст

اینجا و در دمشق ترازوی عاشقی است

Лоф аз димишқи бас ки тарозуат безар аст

لاف از دمشق بس که ترازوت بی‌زر است

Акнӯн ки дидӣ он сари занҷири машки пош

اکنون که دیدی آن سرِ زنجیر مُشک‌پاش

Занҷир май гусал ки хиради ҳалқа бар дар аст

زنجیر می‌گسل که خرد حلقه بر در است

Ҷӯҷу шудӣ баробари он машк ва турфа нест

جوجو شدی برابر آن مشک و طرفه نیست

Ҳарҷо ки машки бинии ҷӯҷу баробар аст

هرجا که مشک بینی جوجو برابر است

Аз кас дят махоҳ ки хӯни рези ту туе

از کس دیت مخواه که خون‌ریز تو تویی

Нақб аз буруни мҷўӣ ки дузди андарун дар аст

نقب از برون مجوی که دزد اندرون‌ْ در است

Хоқонӣаст ва чанд ҳазор орзӯии дил

خاقانی اَست و چند هزار آرزوی دل

Дилро чаҳ ҷои ишқ ва чаҳ пурвой дилбар аст

دل را چه جای عشق و چه پروای دلبر است

Бечораи зоғро ки сиёҳаст ҷумлаи тан

بیچاره زاغ را که سیاه است جمله تن

Аз ҷумлаи тани сипедии чашмаш чаҳ дархур аст

از جمله تن، سپیدی چشمش چه درخَور است