Хокии дилам ки дар лаби он нозанин гурехт

خاکی‌دلم که در لب آن نازنین گریخت

Ташнааст кандар оби хур оташин гурехт

تشنه است کاندر آب‌خور آتشین گریخت

Нолам чу зи оби оташу ҷӯшам чу зи оташи об

نالم چو ز آب آتش و جوشم چو ز آتش آب

То дил дар обу оташи он нозанин гурехт

تا دل در آب و آتش آن نازنین گریخت

Одами фиреби гандуми гаван оризӣ бидид

آدم فریب گندم‌گون عارضی بدید

Шуд дар биҳишти оризи он ҳур айн гурехт

شد در بهشت عارض آن حور عین گریخت

То дил ба куфри даъвати зулфаш қабул кард

تا دل به کفر دعوت زلفش قبول کرد

Куфраш хуш омад аз ман мискин ба кин гурехт

کفرش خوش آمد از من مسکین به کین گریخت

Берун гурехт аз раҳи чашмами миёни ашк

بیرون گریخت از ره چشمم میان اشک

Ало ба пой об нишоед чунин гурехт

الا به پای آب نشاید چنین گریخت

Он лошаи ҷусти зи охури сангини ҳиндӯон

آن لاشه جست ز آخور سنگین هندوان

Дар марғзори сунбули оҳӯӣ чин гурехт

در مرغزار سنبل آهوی چین گریخت

Дар кӯии ишқи девӣ ва девонагӣаст ақл

در کوی عشق دیوی و دیوانگی است عقل

Баси ақли кӯи зи ишқ маломат гузин гурехт

بس عقل کو ز عشق ملامت‌گزین گریخت

Аз заъфарон рӯй ману машки зулфи дӯст

از زعفران روی من و مشک زلف دوست

Тъўиз кардаам зи ман он дев азин гурехт

تعویذ کرده‌ام ز من آن دیو ازین گریخت

Хоқонёи ҳадиси фалак дар замин ба аст

خاقانیا حدیث فلک در زمین به است

Комсоли толеъати зи фалак дар замин гурехт

کامسال طالعت ز فلک در زمین گریخت

Хониш
ғзл шморҳ 69 — ъндлӣб