Ха ки дигар бораи дил , дарди ту дар барграфт

خه که دگرباره دل، درد تو در برگرفت

Боз ба перонаи сар , ишқи ту аз сар гирифт

باز به پیرانه‌سر، عشق تو از سر گرفت

Ёр даромад ба кӯй , шӯри баромади зи шаҳр

یار درآمد به کوی، شور برآمد ز شهر

Ишқ дар омад зи бом , ақл раҳ даргирифт

عشق در آمد ز بام، عقل رهِ در گرفت

Лаъли ту як ханда зад , мурдаи дилӣ зинда кард

لعل تو یک خنده زد، مرده‌دلی زنده کرد

Ҳасани ту як шуъла зад , сӯхта Эй даргирифт

حسن تو یک شعله زد، سوخته‌ای درگرفت

Тохтан оварад ҳиҷр , теғи балои охта

تاختن آورد هجر، تیغ بلا آخته

Заҳмат ҳастӣ мо , аз раҳ мо барграфт

زحمت هستی ما، از ره ما برگرفت

Шер ба чанголи унф , гардани оҳӯи шикаст

شیر به چنگال عنف، گردن آهو شکست

Боз ба минқори қаҳр , бол кабӯтар гирифт

باز به منقار قهر، بال کبوتر گرفت

Сабру дилу дайни мо ҷумлаи зи мо бстднд

صبر و دل و دین ما جمله ز ما بستدند

Рӯҳ муҷаррад бимонад доман дил барграфт

روح مجرد بماند، دامن دل برگرفت

Хониш
ғзл шморҳ 70 — ъндлӣб