Ба ду мегаван лабу пистаи даҳанат

به دو میگون لب و پسته دهنت

Ба се бӯси хушу фундуқи шиканат

به سه بوس خوش و فندق‌شکنت

Ба зираи пӯши қади тири вшт

به زره‌پوش قد تیروَشت

Ба камони каши мижаи теғи занат

به کمان‌کش مژهٔ تیغ‌زنت

Ба ҳарири тану дебои рахт

به حریر تن و دیبای رخت

Ба туранҷ бару себи зқнт

به ترنج بر و سیبِ ذقنت

Ба ду наргис , ба ду сунбул , ба ду гул

به دو نرگس، به دو سنبل، به دو گل

Бар сари сарв санавбар фиканат

بر سر سرو صنوبرفِکنت

Ба май ъбҳри он сурхи гулат

به می عبهر آن سرخ‌گلت

Ба хуии анбари он ёсуманат

به خوی عنبر آن یاسمنت

Ба гуҳарҳоитар аз лаъли лабат

به گهرهای تر از لعل لبت

Ба ҳиллиҳои зар аз сими танат

به حلی‌های زر از سیمِ تنت

Ба фурӯғи рухи Зуҳраи сифатат

به فروغ رخ زهره‌صفتت

Ба фиреби дили Њорути фанат

به فریب دل هاروت‌فنت

Ба нигини лабу тавқи ғббт

به نگین لب و طوق غببت

Ин зи барги гул ва он , аз семент

این ز برگ گل و آن از سمنت

Ба ду махмури арӯси ҳабашят

به دو مخمور عروس حبشیت

Хуфта дар ҳиҷлаи ҷазаъи Яманат

خفته در حجلهٔ جزع یمنت

Ба биногваши туу ҳалқаи гӯш

به بناگوش تو و حلقهٔ گوش

Ба ду занҷири шикан бар шиканат

به دو زنجیرِ شکن بر شکنت

Ба сиришктару хӯни ҷигарам

به سرشک تر و خون جگرم

Бастаи беруну даруни даҳанат

بسته بیرون و درون دهنت

Ба шарори дилу дӯди нафасам

به شرار دل و دود نفسم

Монда бар оризи ҷаъди кшнт

مانده بر عارض جعد کشنت

Ба ниёзи дили ман дар талабат

به نیاز دل من در طلبت

Ба гудози тани ман дар ҳузнат

به گداز تن من در حزنت

Ба ду то мӯӣ ки тъўиз ман аст

به دو تا موی که تعویذ من است

Ёдгор аз сари мишкӣни расанат

یادگار از سر مشکین‌رسنت

Ба нишоне ки миёни ман ва туаст

به نشانی که میان من و توست

Нӯши мурғон ва навой суханат

نوش مرغان و نوای سخنت

Ки маро то дил ва ҷонаст биҷой

که مرا تا دل و جان است به جای

Ҷой бошад ба дилу ҷони миннат

جای باشد به دل و جان منت

Дӯст тар дорамат аз ҳар ду ҷаҳон

دوست‌تر دارمت از هر دو جهان

Дӯст тар дорам аз хештанат

دوست‌تر دارم از خویشتنت

Ту бимони дайр ки хоқонӣ ро

تو بمان دیر که خاقانی را

Дил намондааст зи дайр омаданат

دل نمانده است ز دیر آمدنت