Бигушо ниқоби рух ки зи раҳ бар дар оимт

بگشا نقاب رخ که ز ره بر در آیمت

Барбанд ақд дар ки кунун дарбари оимт

بربند عقد در که کنون در بر آیمت

Бинишон хурӯши зевар ва биншин ба бонг дар

بنشان خروش زیور و بنشین به بانگ در

Каз баси хурӯши зортар аз зевари оимт

کز بس خروش زارتر از زیور آیمت

Омад кабӯтари туу номаи расонад ва гуфт

آمد کبوتر تو و نامه رساند و گفت

Пеш аз кабӯтар омадан аз дар дроимт

پیش از کبوتر آمدن از در درآیمت

Барбаста зари чеҳра ба пои кабӯтарат

بربسته زر چهره به پای کبوترت

Синаи кунон чу бози кушодаи пари оимт

سینه‌کنان چو باز گشاده‌پر آیمت

Маҳтоби вор дар хазам аз равзани ончнонк

مهتاب‌وار درخزم از روزن آنچنانک

Нгзордми рақиб ки сӯй дар оимт

نگذاردم رقیب که سوی در آیمت

ё аз канори бом чу сояи дроФтмт

یا از کنار بام چو سایه درافتمت

ё аз миёни хона чу зарраи дроимт

یا از میان خانه چو ذره درآیمت

То офтоби домани зркши кашон ба ноз

تا آفتاب دامن زرکش کشان به ناز

Ман ғарқи нилу чашм чу нилӯфари оимт

من غرق نیل و چشم چو نیلوفر آیمت

Рафтам ки аз паии ту ба доман зар оварам

رفتم که از پی تو به دامن زر آورم

Ва инак чу домани ту ҳамаи тани зари оимт

و اینک چو دامن تو همه تن زر آیمت

Аз шарм онкӣ нест раҳ оварад ба зи ҷон

از شرم آنکه نیست ره‌آورد به ز جان

Чун зулфи ту ба ларза фиканда сроимт

چون زلف تو به لرزه فکنده سر آیمت

Бар хоки ним рӯй нуҳуми пеши ту чу саг

بر خاک نیم‌روی نهم پیش تو چو سگ

Вонгаҳ чу саг ба лобаи балокаштар оимт

وانگه چو سگ به لابه بلاکش‌تر آیمت

Бар поят аз сегон кӣми ман ки сари нуҳум

بر پایت از سگان کیم من که سر نهم

Пои сегон кӯии ту бӯсамгар оимт

پای سگان کوی تو بوسم گر آیمت

Бинии зи ашк рӯй ки чун пушти оина

بینی ز اشک روی که چون پشت آینه

Ҳалқа бигӯашу ғарқи зару гавҳари оимт

حلقه به گوش و غرق زر و گوهر آیمت

Бар буии онкии буии ту ҷон бахшадам чу май

بر بوی آنکه بوی تو جان بخشدم چو می

Ҷон бар миёни гудохта чун соғари оимт

جان بر میان گداخته چون ساغر آیمت

Рӯй ту хон симу лабати хуши намак буд

روی تو خوان سیم و لبت خوش نمک بود

Ман зи оби дида бо намакии дигари оимт

من ز آب دیده با نمکی دیگر آیمت

Чун моҳи сӣ шабаҳ ки ба хуршеди дрхзд

چون ماه سی‌شبه که به خورشید درخزد

Андар хазам ба базмат ва дар бистари оимт

اندر خزم به بزمت و در بستر آیمت

Ту дӯди бркнӣ ва дар оташ наҳем наъл

تو دود برکُنی و در آتش نهیم نعل

Ман наъли асби бандам ва чун озари оимт

من نعل اسب بندم و چون اختر آیمت