Дил кашид охири Аннан чун мард майдонат набӯд

دل کشید آخر عنان چون مرد میدانت نبود

Сабри пай гум кард чун ҳам даст дстонт набӯд

صبر پی گم کرد چون همدست دستانت نبود

Сад ҳазорон гӯй заррин дошт чарх аз ахтарон

صدهزاران گوی زرین داشت چرخ از اختران

зи он ҳамаи як гӯй дар хӯрд гиребонат набӯд

ز آن همه یک گوی در خورد گریبانت نبود

Моҳ дар дандони гирифта пешат оварад осмон

ماه در دندان گرفته پیشت آورد آسمان

Зонкаҳ дар рӯй замини чизе ба дандонат набӯд

زآنکه در روی زمین چیزی به دندانت نبود

Қасд дил кардӣ нагӯям кони раҳгӣ бо ҷон надошт

قصد دل کردی نگویم کان رگی با جان نداشت

Лек ҷон он дошт кони оҳанг бо ҷонат набӯд

لیک جان آن داشت کان آهنگ با جانت نبود

Хуш дилӣ гуфтӣ ки дории аллоҳи аллоҳ ин магӯӣ

خوش‌دلی گفتی که داری الله‌الله این مگوی

Буд ин давлати маро аммо ба давронат набӯд

بود این دولت مرا اما به دورانت نبود

Фитнаро барсар гирифтам чун саркор аз ту дошт

فتنه را بر سر گرفتم چون سرِ کار از تو داشت

Ақлро дар по фикандам чун бФрмонт набӯд

عقل را در پا فکندم چون به فرمانت نبود

Васли ту дархостам аз къбтин яъне се шаш

وصل تو درخواستم از کعبتین یعنی سه شش

Чун бидидам ҷузи се як аз даст ҳиҷронат набӯд

چون بدیدم جز سه یک از دست هجرانت نبود

Аз ҷафо бар ҳарфи ту ангушт натавонам ниҳод

از جفا بر حرف تو انگشت نتوانم نهاد

Каз вафо то ту тўӣии ҳарфӣ ба девонат набӯд

کز وفا تا تو توئی حرفی به دیوانت نبود

Оташи ғам дар дили тобон хоқонӣ задӣ

آتش غم در دل تابان خاقانی زدی

Ин ҳама кардӣ ва мегӯям ки товонат набӯд

این همه کردی و می‌گویم که تاوانت نبود