Дили пеши хаёли ту сад дида барафшонад

دل پیش خیال تو صد دیده برافشاند

Дар пои ту ҳар соъати ҷонӣ дигар ифшоанд

در پای تو هر ساعت جانی دگر افشاند

Лаълат ба шикарханда бар кор касе хандад

لعلت به شکرخنده بر کار کسی خندد

Кӯи вақти нисори ту бар ту шукр ифшоанд

کو وقت نثار تو بر تو شکر افشاند

Шӯи оина ҳозир кун дар ханда бибин он лаб

شو آینه حاضر کن در خنده ببین آن لب

Гар дида нае ҳаргизи коташ гуҳар ифшоанд

گر دیده نه‌ای هرگز کاتش گهر افشاند

Аз ҳиҷри ту дар чашмам хуршед шавад суфта

از هجر تو در چشمم خورشید شود سفته

Аз бас ки марои алмоси андар басар ифшоанд

از بس که مرا الماس اندر بصر افشاند

Неши сар мижгонат бибаред раги ҷонам

نیش سر مژگانت ببرید رگ جانم

Зон ҳар нафасии чашмами хӯн ҷигар ифшоанд

زان هر نفسی چشمم خون جگر افشاند

Гар дар ҳамаи умр аз ту васлӣ расадам як шаб

گر در همه عمر از تو وصلی رسدم یک شب

Мурғи саҳарии бинии ҳоле ки пар ифшоанд

مرغ سحری بینی حالی که پر افشاند

Бар тораки хоқонӣ аз васли кулоҳӣ на

بر تارک خاقانی از وصل کلاهی نه

То домани хурсандӣ аз халқ барафшонад

تا دامن خرسندی از خلق برافشاند