Дилати хоқонёи захми фалаки рост
دلت خاقانیا زخم فلک راست
Ки он чавгони ҷузи ин гӯйӣ надорад
که آن چوگان جز این گویی ندارد
зи ҷайби маи қавораи ?ути зебад аз саҳар
ز جیب مه قوارهات زیبد از سحر
Ки Бобул чун ту ҷодуӣ надорад
که بابل چون تو جادویی ندارد
Азин ҳар ҳафт карда ҳафт духтар
ازین هر هفت کردهٔ هفت دختر
Чу табъати чарх бонӯе надорад
چو طبعت چرخ بانویی ندارد
Хиради бӯсади сари калакат ки чун ӯ
خرد بوسد سر کلکت که چون او
Ъробии нутқ ҳиндӯе надорад
عرابی نطق هندویی ندارد
Ба ширвонгар карам рангӣ наме дошт
به شروان گر کرم رنگی نمیداشت
Ба боби албоби ҳам бӯе надорад
به باب الباب هم بویی ندارد
Ба доман гарчи дарё дорад аммо
به دامن گرچه دریا دارد اما
Гиребонаши нам ҷӯӣ надорад
گریبانش نم جویی ندارد
Чу киштии шӯи Аннан аз пордми соз
چو کشتی شو عنان از پاردم ساز
Азин дарё ки лўлўиӣ надорад
ازین دریا که لولویی ندارد
Надорад мавкибии коём дар вай
ندارد موکبی کایام در وی
Радиф ҳар саг оҳӯе надорад
ردیف هر سگ آهویی ندارد
Нгўӣӣ каз чаҳ маънии бшкнндт
نگوئی کز چه معنی بشکنندت
Ки шмки оҳӯ оҳӯе надорад
که شمک آهو آهویی ندارد