Гар ба ширвонами аҳл дил ме монад
گر به شروانم اهل دل میماند
Дар замирам сафар наме омад
در ضمیرم سفر نمیآمد
Вар ба табризами оби рух май буд
ور به تبریزم آب رخ میبود
Армнм обхўр наме омад
ارمنم آبخور نمیآمد
Вар ба армни ду ҷинс ме дидам
ور به ارمن دو جنس میدیدم
Дил ба ҷой дигар наме омад
دل به جای دگر نمیآمد
Ҳарчӣ мекардам осмон бо ман
هرچه میکردم آسمان با من
Аз дар меҳр дар наме омад
از در مهر در نمیآمد
Ҳарчӣ май тохтам ба роҳи умед
هرچه میتاختم به راه امید
Толеъам роҳбар наме омад
طالعم راهبر نمیآمد
Хӯн ҳаме шуд зи орзӯи ҷигарам
خون همی شد ز آرزو جگرم
Ва орзӯӣ ҷигар наме омад
و آرزوی جگر نمیآمد
Орзӯ буд дар ҳиҷоби адам
آرزو بود در حجاب عدم
Ба таманно ба дар наме омад
به تمنا به در نمیآمد
Ҳимматӣ низ доштам ки маро
همتی نیز داشتم که مرا
Ду ҷаҳон дар назар наме омад
دو جهان در نظر نمیآمد
Беш беш орзӯ ки буд маро
بیش بیش آرزو که بود مرا
Бо кам кам ба сар наме омад
با کم کم به سر نمیآمد
Оби рӯзии зи чашма ҳар рӯз
آب روزی ز چشمهٔ هر روز
Як ду дам бештар наме омад
یک دو دم بیشتر نمیآمد
Дил намедошт барги хушки охир
دل نمیداشت برگ خشک آخر
Вази ҷаҳони буи тар наме омад
وز جهان بوی تر نمیآمد
Тарк бешӣ бигуфтам аз паии онк
ترک بیشی بگفتم از پی آنک
Кишти давлат ба бар наме омад
کشت دولت به بر نمیآمد
Ончӣ омад маро наме боист
آنچه آمد مرا نمیبایست
Ва ончӣ боист бар наме омад
و آنچه بایست بر نمیآمد