Салотини нжодои Халифаи пноҳо
سلاطین نژادا خلیفه پناها
Тўӣии мамлакати бахшу ислом парвар
توئی مملکت بخش و اسلام پرور
Аз он гашти ширвони Самарқанди аъзам
از آن گشت شروان سمرقند اعظم
Ки гардуни туро хонд хоқони Акбар
که گردون تو را خواند خاقان اکبر
Асирасту ахзар ба базми ту имшаб
اثیر است و اخضر به بزم تو امشب
Яке туфи минқал , яке мавҷи соғар
یکی تف منقل، یکی موج ساغر
Зиҳии офтобӣ ки дар ҳазрати ту
زهی آفتابی که در حضرت تو
Баҳами иттифоқ асирасту ахзар
بهم اتفاق اثیر است و اخضر
Агар рафт хуршеди гардун ба мағриб
اگر رفت خورشید گردون به مغرب
Баромади зи рои ту хуршеди дигар
برآمد ز رای تو خورشید دیگر
Вагар рхсаҳ ёбад з ту ҳаст мумкин
وگر رخصه یابد ز تو هست ممکن
Ки хуршед раҷъат кунад ҳам ба ховар
که خورشید رجعت کند هم به خاور
Ки хуршеди ин қадари охири шиносад
که خورشید این قدر آخر شناسد
Ки шаҳ бо сулаймон ба қадараст ҳамбар
که شه با سلیمان به قدر است همبر
Гар ӯро парӣ буду шайтон ба фармон
گر او را پری بود و شیطان به فرمان
Марои инро фириштаасту арвоҳи чокар
مرا این را فرشته است و ارواح چاکر
Ба ҷинати тибқҳои нақли ту шоҳо
به جنت طبقهای نقل تو شاها
Тибқҳои гардуни намояди музаввар
طبقهای گردون نماید مزور
Худованди ин сабзи ташти муъаллақ
خداوند این سبز طشت معلق
Кунад ташти шамъи ту аз ҳафт ахтар
کند طشت شمع تو از هفت اختر
Аҷаб нест каз коми шери фусурда
عجب نیست کز کام شیر فسرده
Ҳамеи оби резад ба айвонати андар
همی آب ریزد به ایوانت اندر
Аҷаби онкии хӯни резад аз захми теғат
عجب آنکه خون ریزد از زخم تیغت
Ба майдон дар аз коми шерони ҷонвар
به میدان در از کام شیران جانور
Ба гетӣ касе дид ҳеҷ аждҳоӣӣ
به گیتی کسی دید هیچ اژدهائی
Ки аз коми ширӣ бурун оварад сар
که از کام شیری برون آورد سر
Ту гўӣӣ асад хӯрд расу занб ро
تو گوئی اسد خورد راس و ذنب را
Гўорндаҳ номад баровардаш аз бар
گوارنده نامد برآوردش از بر
Ту баҳрӣу ҳавзии миёни сироят
تو بحری و حوضی میان سرایت
Чу андари миёни фалаки чашмаи хур
چو اندر میان فلک چشمهٔ خور
Бад-ӣни баҳри ҳавз ҷинон шуд назора
بدین بحر حوض جنان شد نظاره
Дарин ҳавзи ҳут фалак шуд муҷовир
درین حوض حوت فلک شد مجاور
Мари ин ҳавзро нил хондааст гардун
مر این حوض را نیل خوانده است گردون
Ки Мӯсоу Хизри андар ӯ шуд шиновар
که موسی و خضر اندر او شد شناور
Дарахтони норанҷро соя бар вай
درختان نارنج را سایه بر وی
Чу дар чашми ошиқи хати сабзи дилбар
چو در چشم عاشق خط سبز دلبر
Дар ӯ қурсаи хури зи чархи туранҷӣ
در او قرصهٔ خور ز چرخ ترنجی
Чу норанҷ дар шишаи бинии мусаввир
چو نارنج در شیشه بینی مصور
Дар ӯ ҷурми гардун чу дар қаъри қулзум
در او جرم گردون چو در قعر قلزم
Яке реги пирӯзаи ранги мудаввар
یکی ریگ پیروزه رنگ مدور
Бар ин оби ғайрати бади оби ҳайвон
بر این آب غیرت بد آب حیوان
Бар ин ҳавз рашк оварад ҳавзи кавсар
بر این حوض رشک آورد حوض کوثر
Магари гӯши хоқонии имшаб ба одат
مگر گوش خاقانی امشب به عادت
зи лафз ту дуздед сад ақди гавҳар
ز لفظ تو دزدید صد عقد گوهر
Ба ёд омадаш конкаҳи чизеи бдздд
به یاد آمدش کانکه چیزی بدزدد
Бибаранди дасташ ба фармони довар
ببرند دستش به فرمان داور
Пас ин гавҳар аз гӯши бастади забонаш
پس این گوهر از گوش بستد زبانش
Ба сад узр дар поят ифшоанд як сар
به صد عذر در پایت افشاند یک سر
Бад-ӣн сикка оварад нақди бдиҳаҳ
بدین سکه آورد نقد بدیهه
Шуд аз кимиёии сухани саҳари густар
شد از کیمیای سخن سحر گستر
Шҳо неки доне ки имрӯзи гетӣ
شها نیک دانی که امروز گیتی
Надорад чу ман соҳири кӣмёгар
ندارد چو من ساحر کیمیاگر
Ту боқии бимон каз бақои ту ҳаргиз
تو باقی بمان کز بقای تو هرگز
Дар ин пеша кас ноед ӯро баробар
در این پیشه کس ناید او را برابر