Хоқонё ба тақвияти дӯст дил мабанд

خاقانیا به تقویت دوست دل مبند

Вази ғуссаи никояти душман ҷигар махӯр

وز غصهٔ نکایت دشمن جگر مخور

Чун шуд туро яқин ки баду неки з эзад аст

چون شد تو را یقین که بد و نیک ز ایزد است

Бар каси гумон ба дӯстӣ ва душманӣ мабар

بر کس گمان به دوستی و دشمنی مبر

эй марди дӯстон чаҳ ва аз душманон чаҳ бок

ای مرد دوستان چه و از دشمنان چه باک

Онҷо ки ҳақ ба айн қабулат кунад назар

آنجا که حق به عین قبولت کند نظر

Бар ҳеҷ дӯст такя мазан кӯ ба оқибат

بر هیچ دوست تکیه مزن کو به عاقبت

Душмани намояду набарди дӯстии басар

دشمن نماید و نبرد دوستی بسر

Вази ҳеҷ душманӣ машкан кӯ аз он қадам

وز هیچ دشمنی مشکن کو از آن قدم

Ҳам боз гардад ва шавад аз дӯсти дӯст тар

هم باز گردد و شود از دوست دوست‌تر

Гар дӯст аз ғурур ҳунар бинадат на айб

گر دوست از غرور هنر بیندت نه عیب

Душман ба айб карданат афзӯн кунад ҳунар

دشمن به عیب کردنت افزون کند هنر

Тарсии зи таъни душману гардии баланди ном

ترسی ز طعن دشمن و گردی بلند نام

Бинии ғурури дӯст , шӯии пасту мухтасар

بینی غرور دوست، شوی پست و مختصر

Он таън душманаст туро дӯстии азим

آن طعن دشمن است تو را دوستی عظیم

Кӯ нардбон туаст ба боми камол бар

کو نردبان توست به بام کمال بر

Пас дӯст душманаст ба инсофи бозбин

پس دوست دشمن است به انصاف بازبین

Пас душманаст дӯст ба таҳқиқи дрнгр

پس دشمن است دوست به تحقیق درنگر

Бо ҳарки дӯстӣ кунӣ аз дил макун ғулув

با هرکه دوستی کنی از دل مکن غلو

Бо ҳарки душманӣ кунӣ аз ҷон макун хатар

با هرکه دشمنی کنی از جان مکن خطر

Ки он дӯстӣу душманӣ кин чунин буд

که آن دوستی و دشمنی کاین چنین بود

Аз одати яҳуд ва насоро диҳад хабар

از عادت یهود و نصاری دهد خبر

Каз дӯстии Масеҳ насороаст дар съир

کز دوستی مسیح نصاری است در سعیر

Вази душмании Масеҳ яҳӯдӣаст дар сқр

وز دشمنی مسیح یهودی است در سقر

Гарчи Масеҳро ҳазараст аз дами яҳуд

گرچه مسیح را حذر است از دم یهود

Аз гуфта насоро ҳам мекунад ҳазар

از گفتهٔ نصاری هم می‌کند حذر

Таъни ҳароми зодагӣ арча бадаст бад

طعن حرام زادگی ارچه بد است بد

Аммо ҳҷолти дами ибни аллоҳии бтар

اما حجالت دم ابن‌اللهی بتر

Гар ақлати ин сухан напазирад ки гуфта ам

گر عقلت این سخن نپذیرد که گفته‌ام

Он ақлро натиҷаи девонагии шимур

آن عقل را نتیجهٔ دیوانگی شمر