Чу осмони варақи аҳд мқтФӣ бинвишт

چو آسمان ورق عهد مقتفی بنوشت

Баромади ояти мстнҷд аз саҳифаи ҳол

برآمد آیت مستنجد از صحیفهٔ حال

Чу субҳи содиқи дайнро наҳуфт зилли абад

چو صبح صادق دین را نهفت ظل ابد

Баромад аз пас субҳи офтоби арши зилол

برآمد از پس صبح آفتاب عرش ظلال

Чаҳ офтоб ки саҳмаш чу офтоб аз абр

چه آفتاب که سهمش چو آفتاب از ابر

Равон кунад хуии таби ларза аз мсоми ҷибол

روان کند خوی تب لرزه از مسام جبال

Чу дар чаҳор дар малик шуд ба чаҳор ҷиҳат

چو در چهار در ملک شد به چهار جهت

Мисол нур фиристод офтоби мисол

مثال نور فرستاد آفتاب مثال

Ки офтоб чу кард аз ҳавои саҳифаи сим

که آفتاب چو کرد از هوا صحیفهٔ سیم

Мисол нур нависад бар ӯ қалами тимсол

مثال نور نویسد بر او قلم تمثال

Бибин мисоли хилофат ба дасти нури аддӣн

ببین مثال خلافت به دست نور الدین

Ки баҳри даст салотин кунанд ҳрзи камол

که بهر دست سلاطین کنند حِرز کمال

Фалак чу авди салибаш бар ахтарони бандад

فلک چو عود صلیبش بر اختران بندد

Ки саръ дор буванд ахтарон ба гоҳи завол

که صرع‌دار بوند اختران به گاه زوال

Хуҷастаи ноӣби садри алхлоФаҳи Авни аддӣн

خجسته نائب صدر الخلافه عون الدین

Ки аз шамоилаш обистанаст боди шимол

که از شمایلش آبستن است باد شمال

Чу пайки хоҷа ба дори алхлоФаҳ боз расад

چو پیک خواجه به دار الخلافه باز رسد

Саломи бандаи расонад ба остони ҷалол

سلام بنده رساند به آستان جلال

Дареғи нанг маҷоласт ва бар наме тобад

دریغ تنگ مجال است و برنمی‌تابد

Ки рондмӣ ба санои Халифаи саҳари ҳалол

که راندمی به ثنای خلیفه سحر حلال