Кӯ назул ошиқон ки ба манзил расида ем

کو نُزل عاشقان که به منزل رسیده‌ایم

Ҷони нўрҳони диҳем ки нодида дида ем

جان نورهان دهیم که نادیده دیده‌ایم

Озодаи руста аз дар дарбанди ҳодисот

آزاده رسته از در دربند حادثات

Рстии хурон ба боғ ризо орамида ем

رُستی خوران به باغ رضا آرمیده‌ایم

Чун чори ҳафтаи ма ки ба хуршеди дрхзд

چون چار هفته مه که به خورشید درخزد

Як ҳафтаи зери сояи хосон хазида ем

یک هفته زیر سایهٔ خاصان خزیده‌ایم

Бе ҷӯши хӯн чу мавкиби соғар гузашта ем

بی‌جوش خون چو موکب ساغر گذشته‌ایم

Бе чатри зар чу лашкари оташ давида ем

بی‌چتر زر چو لشکر آتش دویده‌ایم

Дар ним шаб чу субҳ пасин даргирифта ем

در نیم شب چو صبح پسین درگرفته‌ایم

Дар малики ним рӯз ба пешин расида ем

در ملک نیم‌روز به پیشین رسیده‌ایم

Аз пушти чори лошаи фурӯди омада чу ақл

از پشت چار لاشه فرود آمده چو عقل

Бар ҳафт мураккабони фалаки раҳ бурӣда ем

بر هفت مرکبان فلک ره بریده‌ایم

Гулгуни мо ки оби хури васли дида буд

گلگون ما که آب خور وصل دیده بود

Бар об ӯ сафири з кайвон шунида ем

بر آب او صفیر ز کیوان شنیده‌ایم

Дар олимӣ ки роҳи зи зулмат ба зулмат аст

در عالمی که راه ز ظلمت به ظلمت است

Аз нури сӯии нури шабихун гузида ем

از نور سوی نور شبیخون گزیده‌ایم

эй дили салои қурсаи рангини офтоб

ای دل صلای قرصهٔ رنگین آفتاب

Каз раҳи балои охур сангин кашида ем

کز ره بلای آخور سنگین کشیده‌ایم

эй соқии алғёс ки бас ношто лабем

ای ساقی‌الغیاث که بس ناشتا لبیم

Зон мебидиҳ ки дай ба сабӯҳӣ чашида ем

زان می بده که دی به صبوحی چشیده‌ایم

эй мизбони майкада эсор кун ба мо

ای میزبان میکده ایثار کن به ما

Байғӯлае ки аз паии ғӯлон рамида ем

بیغوله‌ای که از پی غولان رمیده‌ایم

Бимаст аз он ки , субҳи қиёмати буруни дамад

بیم است از آن که، صبح قیامت برون دمد

То вари оҳи сувар дар дамида ем

تا ور آه صور دردمیده‌ایم

Мо новакӣу даъвати мо тири новакӣ

ما ناوکی و دعوت ما تیر ناوکی

Тирӣ каз ӯ аломати султон дарида ем

تیری کز او علامت سلطان دریده‌ایم

Аз субҳу шоми ҳам ба зари шому сими субҳ

از صبح و شام هم به زر شام و سیم صبح

Султони чархро ба ғуломӣ харида ем

سلطان چرخ را به غلامی خریده‌ایم

Дар хоки кӯй рехтаем обрӯ аз онк

در خاک کوی ریخته‌ایم آبرو از آنک

Тарсидаем аз об ки мо саг гузида ем

ترسیده‌ایم از آب که ما سگ گزیده‌ایم

Дилро кабӯди пӯш сафо кардаем аз онк

دل را کبود پوش صفا کرده‌ایم از آنک

Хоқонии фалаки дили хуршед дида ем

خاقانی فلک دل خورشید دیده‌ایم