Хоқонёи зи дили сабукӣ саргарон мабош

خاقانیا ز دل‌سبکی سرگران مباش

Кови ҳаркии зода сухан туаст , хасм туаст

کاو هرکه زادهٔ سخن توست، خصم توست

Гарчи дилати шикасти зи муштии шикастаи ном

گرچه دلت شکست ز مشتی شکسته‌نام

Бар хештани шикастаи дилӣ чун кунӣ дуруст ?

بر خویشتن شکسته‌دلی چون کنی درست؟

Чун мунсифӣ наёбӣ , чаҳ маърифат чаҳ ҷаҳл

چون منصفی نیابی، چه معرفت چه جهل

Чун зол зар набинӣ , чаҳ систон чаҳ баст

چون زال زر نبینی، چه سیستان چه بست

Масъӯди саъд на сӯии ту шоирӣаст Фҳл

مسعود سعد نه سوی تو شاعری است فحل

Кандар суханаши ганҷ равон ёфт ҳаркии ҷуст

کاندر سخنش گنج روان یافت هرکه جست

Бар тарз унсурӣ раваду хасм унсурӣ аст

بر طرز عنصری رود و خصم عنصری است

Кандар қасида ҳоаш занад таънаҳои чуст

کاندر قصیده‌هاش زند طعنه‌های چست

Оташи з оҳан омад ва зу гашти оҳани об

آتش ز آهن آمد و زو گشت آهن آب

Оҳани зи хораи зод ва аз ӯ гашти хораи суст

آهن ز خاره زاد و از او گشت خاره سست

Фарзанди оқи риш падар гирад ибтидо

فرزند عاق ریش پدر گیرد ابتدا

Фҳл набаҳра даст ба модари баради нахуст

فحل نبهره دست به مادر برد نخست

Ҳайфаст ин зи гардиши айём чора нест

حیف است این ز گردش ایام چاره نیست

Кин нохуна ба дидаи айём мо бараст

کاین ناخنه به دیدهٔ ایام ما برست