Хоқонё чаҳ муждаи диҳӣ каз саводи малик

خاقانیا چه مژده دهی کز سواد ملک

Як бораи фитнаи ду ҳавойӣ фурӯ нишаст

یک باره فتنهٔ دو هوائی فرو نشست

Онро ки кирдигор баровард , шуд баланд

آن را که کردگار برآورد، شد بلند

Ва онро ки рӯзгори фурӯди баради гашти паст

و آن را که روزگار فرود برد گشت پست

Гуфтанд хастаи гашти Фаридуну ҷони супурд

گفتند خسته گشت فریدون و جان سپرد

Зон тир каз камони камина касе биҷуст

زان تیر کز کمان کمینه کسی بجست

Ман кин сухан шунидам кардам ҳазор шукр

من کاین سخن شنیدم کردم هزار شکر

Вондр барам зи гиряи шодӣ нафас бибаст

واندر برم ز گریهٔ شادی نفس ببست

Ман хоки он , Уториди парони чори пар

من خاک آن، عطارد پران چار پر

Кӯи боли он ситораи роҷеъи фурӯи шикаст

کو بال آن ستارهٔ راجع فرو شکست

Наҳиссӣ ки дошт чун маи Нахшаби музавварӣ

نحسی که داشت چون مه نخشب مزوری

Аз лофи офтоб ӯ халқ боз раст

از لاف آفتاب او خلق باز رست