Гар дидаи як аҳли дида будӣ

گر دیده یک اهل دیده بودی

Дили муждапазир дида будӣ

دل مژده پذیر دیده بودی

Ҷони ҳалқа ба гӯши гӯши гаштӣ

جان حلقه به گوش گوش گشتی

Гар ном вафо шунида будӣ

گر نام وفا شنیده بودی

Ин қаҳти ҷаҳон касе набардӣ

این قحط جهان کسی نبردی

Гар кишти вафои расида будӣ

گر کشت وفا رسیده بودی

Киштии ҳаёт кам шикастӣ

کشتی حیات کم شکستی

Гар баҳр ғам орамида будӣ

گر بحر غم آرمیده بودی

Май тарсад аз оби дидаи ҷонам

می‌ترسد از آب دیده جانم

эй кош на саги гузида будӣ

ای کاش نه سگ گزیده بودی

Гар оҳами хостии фалак ро

گر آهم خاستی، فلک را

Чун субҳи дувуми дарида будӣ

چون صبح دوم دریده بودی

Вари чашми фалак ба шафқат астӣ

ور چشم فلک به شفقت استی

Зу хӯни шафақи чакида будӣ

زو خون شفق چکیده بودی

Мурғи дилами зои забон ба ранҷ аст

مرغ دلم از زبان به رنج است

Варна з қафас парида будӣ

ورنه ز قفس پریده بودی

Овехта кӣ бадии тарозу

آویخته کی بُدی ترازو

Гар зонкаҳи забони бурӣда будӣ

گر زآنکه زبان بریده بودی

Хоқонӣ агар на аҳли ҷустӣ

خاقانی اگر نه اهلْ جُستی

Домани з ҷаҳон кашида будӣ

دامن ز جهان کشیده بودی

Ҳарчанд ҷаҳони чуну надида аст

هرچند جهان چنو ندیده است

ӯ коши ҷаҳони надида будӣ

او کاش جهان ندیده بودی

Бо он ки тамомаш офариданд

با آنکه تمامش آفریدند

эй кош наёфарида будӣ

ای کاش نیافریده بودی