Ҳурӣ аз Кӯфа ба кӯрии зи аҷам
حوری از کوفه به کوری ز عجم
Дам ҳаме доду ҳарифӣ май ҷуст
دم همی داد و حریفی میجست
Гуфтам эй кӯри дам ҳур махӯр
گفتم ای کور دم حور مخور
Кӯи ҳарифи ту ба буи зар туаст
کو حریف تو به بوی زر توست
Ҳону ҳон то зи харӣ дам нахурӣ
هان و هان تا ز خری دم نخوری
Вари хурии ин мислаши гӯии нахуст
ور خوری این مثلش گوی نخست
Ки хариро ба арӯсии хонданд
که خری را به عروسی خواندند
Хар бихандед ва шуд аз қаҳқаҳаи суст
خر بخندید و شد از قهقهه سست
Гуфт ман рақс надонам ба сазо
گفت من رقص ندانم به سزا
Мутрибӣ низ надонам ба дуруст
مطربی نیز ندانم به درست
Баҳр ҳмолӣ хонанд маро
بهر حمالی خوانند مرا
Коби некӯи кашаму ҳизуми чуст
کاب نیکو کشم و هیزم چست