Аё низоми мамолики қавом рӯй замин

ایا نظام ممالک قوام روی زمین

Ту офтобӣу садри ту осмон вор аст

تو آفتابی و صدر تو آسمان‌وار است

зи даври хомаи ту шарқу ғарб берун нест

ز دور خامهٔ تو شرق و غرب بیرون نیست

Ки бар муҳӣти ҷаҳони хомаи ту паргор аст

که بر محیط جهان خامهٔ تو پرگار است

зи бас ки бар сами асбати лаб кафот расед

ز بس که بر سم اسبت لب کفات رسید

Сами саманди туро лаъли наъл ва мсмор аст

سم سمند تو را لعل نعل و مسمار است

Ба дасти адли ту бошаҳи пар уқоб бурид

به دست عدل تو باشه پر عقاب برید

Кабӯтаронро миқрози нӯк минқор аст

کبوتران را مقراض نوک منقار است

Фусуни хасми ту буҳрони мағз сарсом аст

فسون خصم تو بحران مغز سرسام است

Ки мағзи хасм ба сарсоми ҳақад бемор аст

که مغز خصم به سرسام حقد بیمار است

Маро ба давлати ту ҳимматӣаст рифъати ҷӯй

مرا به دولت تو همتی است رفعت جوی

На дар хури насаб ва на сазоӣ миқдор аст

نه در خور نسب و نه سزای مقدار است

Ба ним байти марои бадара ҳо диҳанд мулӯк

به نیم بیت مرا بدره‌ها دهند ملوک

Ту кадхудои мулӯкии туро ҳамин кор аст

تو کدخدای ملوکی تو را همین کار است

Бидон тамаъ ки расонии баҳоии дасторам

بدان طمع که رسانی بهای دستارم

Шарифи ваъда ки фармӯдае дувум бор аст

شریف وعده که فرموده‌ای دوم بار است

Ба интизори ашороти ту ки ҳони фардо

به انتظار اشارات تو که هان فردا

Дилам намонад биҷой ва чаҳ ҷой гуфтор аст

دلم نماند بجای و چه جای گفتار است

Ба саъд ва наҳиссӣ кин ояд он дигар баравад

به سعد و نحسی کاین آید آن دگر برود

Гузашти муддатӣу хотирами гарон бор аст

گذشت مدتی و خاطرم گران بار است

На лафзи ман ба тақозои сард маърӯф аст

نه لفظ من به تقاضای سرد معروف است

На садри ту ба мўоъиди каж сазовор аст

نه صدر تو به مواعید کژ سزاوار است

Худоӣ донад агар он , баҳо ба ним сухан

خدای داند اگر آن، بها به نیم سخن

Крокнд вагар он худ ҳазор динор аст

کراکند وگر آن خود هزار دینار است

Серум ки ним ҷӯи арзад ба назд ҳиммати ту

سرم که نیم جو ارزد به نزد همت تو

Ба бахшиши зару дастори баси гарон бор аст

به بخشش زر و دستار بس گران بار است

Гар ин ҷигари хурии арзади баҳоии сад дастор

گر این جگر خوری ارزد بهای صد دستار

Серуми чунон ки сабк бор ҳаст сгсор аст

سرم چنان که سبک‌بار هست سگسار است

Ба дил муъоина ояд маро ки дасторӣ

به دل معاینه آید مرا که دستاری

з ман баранд ки инро баҳо ва бозор аст

ز من برند که این را بها و بازار است

Кунун ба арзи салаи хотири ман ошӯб аст

کنون به عرض صله خاطر من آشوب است

Кунун ба ҷои дирам дар кафи ман озор аст

کنون به جای درم در کف من آزار است

Тугар баҳои диҳӣ он додаро закоти шумор

تو گر بها دهی آن داده را زکات شمار

Бидиҳ закот бидон кас ки ганҷ асрор аст

بده زکات بدان کس که گنج اسرار است

Ба вом кун зару зини мухтасар маро дарёб

به وام کن زر و زین مختصر مرا دریاب

Чаҳ воми хезади азин мухтасар падедор аст

چه وام خیزد ازین مختصر پدیدار است

Карам куну бихар аз дасти воми хоҳонам

کرم کن و بخر از دست وام خواهانم

Ки бар ман аз карамати вомҳои бисёр аст

که بر من از کرمت وام‌های بسیار است

зи ганҷи мардии ин мояи воми ман бгзор

ز گنج مردی این مایه وام من بگزار

Ки воми шукри ту бар гардани ман анбор аст

که وام شکر تو بر گردن من انبار است

Азин муомила ар худ зиён кунад карамат

ازین معامله ار خود زیان کند کرمت

Дилами зи хизмати ту вази худоӣ безор аст

دلم ز خدمت تو وز خدای بیزار است

Бидиҳ қрозгкӣ то атоати пиндорам

بده قراضگکی تا عطات پندارم

Магӯ ки сӯхтаи ман чаҳ хом пиндор аст

مگو که سوختهٔ من چه خام پندار است

Ба чашмҳои ҷигари гӯшаи ?ут ки беш маро

به چشم‌های جگر گوشه‌ات که بیش مرا

Махӯр ҷигар ки марои худ фалаки ҷигар хор аст

مخور جگر که مرا خود فلک جگر خوار است

Ба ҷони шоҳ ки дар нагузароне аз имрӯз

به جان شاه که در نگذرانی از امروز

Ки нагузарам зи сари ин сдоъ ва ночор аст

که نگذرم ز سر این صداع و ناچار است

Ба хоки пои ту кон ҳаст хӯни баҳоии серум

به خاک پای تو کان هست خون بهای سرم

Ки ҳоҷатам ба бҳоءи тамом дастор аст

که حاجتم به بهاء تمام دستار است

Ба шеъргар сала хоҳам ту молҳо бахше

به شعر گر صله خواهم تو مال‌ها بخشی

Бар он мгир ки ин мояи ҳақ ашъор аст

بر آن مگیر که این مایه حق اشعار است

Ба як ду байти навад ақчаҳ дод кофии кӯр

به یک دو بیت نود اقچه داد کافی کور

Ба ровии ман кӯ мадҳ хон аҳрор аст

به راوی من کو مدح خوان احرار است

Туро ки соҳиби кофии харитаи каши зебад

تو را که صاحب کافی خریطه‌کش زیبد

Чиҳил дуруст ки бахшиш кунӣ чаҳ душвор аст

چهل درست که بخشش کنی چه دشوار است

Ба марди мардумии охир ки слт чу манӣ

به مرد مردمی آخر که صلت چو منی

Кам аз қурозаи маълули қалб кирдор аст

کم از قراضهٔ معلول قلب کردار است

Баҳоии хайр талаб мекунам бад-ӣни зорӣ

بهای خیر طلب می‌کنم بدین زاری

Табораки аллоҳи корами нигар ки чун зор аст

تبارک الله کارم نگر که چون زار است