Змонш кард ба сад соли умру меҳри ниҳод

ضمانش کرد به صد سال عمر و مهر نهاد

Қиболаи дори азали номаи змонш ро

قباله‌دار ازل نامهٔ ضمانش را

Ба ҳукми ҳадяи наврӯзии осмон ҳар сол

به حکم هدیهٔ نوروزی آسمان هر سال

Табаррук аз шараф оварадӣ остонаш ро

تبرک از شرف آوردی آستانش را

Магар ки ҳарчӣ шараф дод пой пеш кашид

مگر که هرچه شرف داد پای پیش کشید

Кунун бақои абад ҳадя дод ҷонаш ро

کنون بقای ابد هدیه داد جانش را

Эмому сарвар ҳар ду ҷаҳон ки муфтии ақл

امام و سرور هر دو جهان که مفتی عقل

зи лавҳи маҳфӯз имло кунад лисонаш ро

ز لوح محفوظ املا کند لسانش را

Ба сӯзён маъонӣ кунӣ харид ва фурухт

به سوزیان معانی کنی خرید و فروخت

Ки раси мол камоласт сӯзӣонаш ро

که راس مال کمال است سوزیانش را

Хирад ба истифода ӯ бргмошти вақти тамом

خرد به استفادهٔ او برگماشت وقت تمام

Ба антҷоъ равад гӯши ман беонаш ро

به انتجاع رود گوش من بیانش را

Ба чанд ваҷҳи марои ҳам паноҳ ва ҳам падар аст

به چند وجه مرا هم پناه و هم پدر است

Ки ҳақ паноҳ кунад аз фанои замонаш ро

که حق پناه کند از فنا زمانش را

Агарчӣ пеша ман нест зери теша шудан

اگرچه پیشهٔ من نیست زیر تیشه شدن

Ба зер теша шудам хома ва бенонаш ро

به زیر تیشه شدم خامه و بنانش را

Сипеҳри қдрои ҳаркас ки бар кашида туаст

سپهر قدرا هرکس که بر کشیدهٔ توست

Сипеҳри дрнкшди хат хатамонаш ро

سپهر درنکشد خط خط امانش را

Пас аз чаҳ буд ки дар ман камон кашид фалак

پس از چه بود که در من کمان کشید فلک

Нарафта ҳеҷ хадангии хато камонаш ро

نرفته هیچ خدنگی خطا کمانش را

Бидон қробаҳи овехтаи ҳамеи монам

بدان قرابهٔ آویخته همی مانم

Ки дар гулӯи бабради мӯши ресмонаш ро

که در گلو ببرد موش ریسمانش را

Агар ба ғуссаи хасмон фурӯ шавад дили ман

اگر به غصهٔ خصمان فرو شود دل من

Раво буд ки накоҳад маҳали рӯонаш ро

روا بود که نکاهد محل روانش را

Ки қадари мард кам аз пел нест кӯ чу бамурд

که قدر مرد کم از پیل نیست کو چو بمرد

Ҳамон баҳо буд он лаҳзаи устихонаш ро

همان بها بود آن لحظه استخوانش را

Сухан барои забон дар ғилоф ком кунанд

سخن برای زبان در غلاف کام کنند

Куҷо барот нависанд ному Нонаш ро

کجا برات نویسند نام و نانش را

Ҳисори шаҳр ба дасти мухолифони бинӣ

حصار شهر به دست مخالفان بینی

Чу ту рқодаҳ наҳй чашми посбонаш ро

چو تو رقاده نهی چشم پاسبانش را

Агарчӣ асби сухани зери рон хоқонӣ аст

اگرچه اسب سخن زیر ران خاقانی است

Ҳануз доғ ба ном туаст рониш ро

هنوز داغ به نام تو است رانش را

Сари саодат ӯ умри ҷовдонии бод

سر سعادت او عمر جاودانی باد

Ки сари ҷаридаи тўӣии номи ҷовдонаш ро

که سر جریده توئی نام جاودانش را